Ενώ η προοπτική μιας αποκάλυψης ζόμπι μοιάζει μακρινή, υπάρχει ένα πλάσμα που ταλαιπωρεί το Ηνωμένο Βασίλειο και που οι αρχές συστήνουν να εξολοθρευθεί άμεσα με καταστροφή του εγκεφάλου του.
Αμερικανική ποταμοκαραβίδα: Μια απειλή για τα οικοσυστήματα
Πρόκειται για την αμερικανική ποταμοκαραβίδα σημαίας (American signal crayfish), που έφτασε στο Ηνωμένο Βασίλειο δεκαετίες πριν για ιχθυοκαλλιέργειες, αλλά από τότε έχει δραπετεύσει και προκαλεί σοβαρά προβλήματα στο περιβάλλον.
Είναι είδος εισβολέα που μεταφέρει μια θανατηφόρα αρρώστια, την πανούκλα των καραβίδων, η οποία μολύνει και εξοντώνει τα τοπικά είδη. Επιπλέον, θηρεύει τις μικρότερες, τοπικές καραβίδες και τις ανταγωνίζεται για τροφή και καταφύγιο, καταστρέφοντας τα ενδιαιτήματά τους.
Οι καραβίδες αυτές επίσης σκάβουν στις όχθες των ποταμών, προκαλώντας φθορές στις όχθες και καθιστώντας την περιοχή πιο επιρρεπή σε πλημμύρες. Οι επιπτώσεις είναι επικίνδυνες τόσο για το περιβάλλον όσο και για τις τοπικές κοινότητες.
Νομιμότητα εξόντωσης του είδους
Η εξόντωση επιτρέπεται αν κάποιος την αναγνωρίσει σωστά, αλλά είναι σημαντικό να μην μπερδευτεί με το απειλούμενο είδος, την τοπική καραβίδα, τη λευκό-καραβίδα (white-claw crayfish), που είναι ντόπια στην περιοχή. Στις προηγούμενες εκτιμήσεις, οι επιστήμονες είχαν προειδοποιήσει ότι περίπου το 90% του πληθυσμού αυτού έχει εξαφανιστεί.
Για να γίνει η σωστή αναγνώριση, η βασική διαφορά είναι στα χρώματα των δαγκανών. Η καραβίδα «signal» έχει κόκκινα χρώματα στο κάτω μέρος των δαγκάνων της, με ένα λευκό ή μπλε στίγμα, ενώ οι δαγκάνες της λευκό-καραβίδας είναι πιο ανοιχτόχρωμες.
Για να περιοριστεί η εξάπλωση της μόλυνσης σε άλλες υδάτινες περιοχές, η ειδικός Helen Carter-Emsell συμβουλεύει τους πολίτες να καθαρίζουν τα υποδήματά τους, να στεγνώνουν τα κατοικίδιά τους και να καθαρίζουν τον εξοπλισμό τους, όπως βάρκες και αλιευτικά εργαλεία, πριν επιστρέψουν στο σπίτι. Οι καραβίδες signal μπορούν να φτάσουν τα 30 εκατοστά σε μήκος και οι θηλυκές φέρουν έως και 250 αυγά.
Ο κίνδυνος από την εξάπλωση
Ο καραβίδας αυτή εισήχθη στο Ηνωμένο Βασίλειο από τις ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν η πανούκλα των καραβίδων είχε σχεδόν εξοντώσει τις λευκό-καραβίδες. Αν και η αρρώστια δεν επηρεάζει τις καραβίδες signal, αυτές παραμένουν φορείς της νόσου, που είναι θανάσιμη για τις λευκό-καραβίδες.
Η Carter-Emsell, που εργάζεται στο North Wales Resilient Ecosystems pilot project, ζητά επίσης από τους πολίτες να μην αναπτύξουν γευστικό ενδιαφέρον για την καραβίδα signal και να μη δημιουργούν δικές τους προμήθειες καραβίδων από τους ποταμούς, καθώς αυτό αυξάνει τον κίνδυνο εξάπλωσης σε νέες περιοχές.