Τα δείγματα από τον αστεροειδή Bennu που συλλέχθηκαν από την αποστολή OSIRIS-REx και αναλύθηκαν από ερευνητές στο ETH της Ζυρίχης αποκάλυψαν ένα επιστημονικό μυστήριο. Το υλικό φαίνεται να συνδυάζει χαρακτηριστικά τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό ηλιακό σύστημα.
Bennu: Η διπλή ισοτοπική φύση του αστεροειδούς
Η επιστημονική ομάδα της καθηγήτριας Maria Schönbächler εξέτασε τα νουκλεοσυνθετικά ισότοπα στο δείγμα. Τα ισότοπα τιτανίου και χρωμίου επιβεβαίωσαν ότι ο Bennu ανήκει στους ανθρακούχους αστεροειδείς (CC), οι οποίοι σχηματίστηκαν στο ψυχρό εξωτερικό ηλιακό σύστημα.
Ωστόσο, τα ισότοπα σιδήρου έδειξαν μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Ο σίδηρος παρουσιάζει αναλογίες παρόμοιες με εκείνες των μη ανθρακούχων αστεροειδών (NC), οι οποίοι δημιουργήθηκαν κοντά στον Ήλιο. Επιπλέον, η χρονολόγηση μέσω ραδιενεργού μαγγανίου-53 τοποθετεί τον σχηματισμό του Bennu μόλις δύο εκατομμύρια χρόνια μετά τη δημιουργία των πρώτων στερεών πετρωμάτων, πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο για το εξωτερικό ηλιακό σύστημα.
Ο ρόλος του Δία και η γραμμή του πάγου
Οι ερευνητές από το ETH της Ζυρίχης και το Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore προτείνουν ότι ο πλανήτης Δίας είναι ο κύριος υπαίτιος για αυτή τη μίξη. Την περίοδο εκείνη, ο Δίας είχε ήδη αποκτήσει τεράστια μάζα, δημιουργώντας ζώνες πίεσης στην τροχιά του.
Αυτές οι ζώνες επέτρεψαν στη λεπτή σκόνη από το εξωτερικό ηλιακό σύστημα να κινηθεί προς τα μέσα, ενώ παγίδευσαν τα μεγαλύτερα σωματίδια. Παράλληλα, οι ζώνες συμπίπτουν με τη «γραμμή του πάγου», το όριο δηλαδή όπου η θερμοκρασία ήταν αρκετά χαμηλή ώστε να παγώσει το νερό.
Η συσσώρευση υλικών σε αυτό το σημείο δημιούργησε μια κοσμική «συμφόρηση» σκόνης, η οποία αποτέλεσε τη βάση για τον σχηματισμό του Bennu. Έτσι, ο αστεροειδής ενσωμάτωσε στρώματα υλικών και από τις δύο περιοχές. Με την πάροδο δισεκατομμυρίων ετών, βαρυτικές αλληλεπιδράσεις τον ώθησαν πλησιέστερα στη Γη.
