Αγόρια 10 ετών στην Πολωνία περπατούσαν κοντά σε μια παραλία όταν ξαφνικά βρήκαν ένα μήνυμα σε «μπουκάλι» που αποδείχθηκε ότι ήταν ένα χειρόγραφο ρομαντικό γράμμα από το 1959.
Ο Eryk και ο Kuba, δήλωσαν ότι βρήκαν το «μπούκαλι» με το σημείωμα, καθώς περπατούσαν κατά μήκος των οχυρώσεων της εποχής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κοντά στην Παραλία Stogi στο Gdańsk.
Το ξεθωριασμένο, χειρόγραφο σημείωμα γράφτηκε το 1959 από μια κοπέλα με όνομα Rysia, η οποία αναφερόταν στο γράμμα της ως «Bunny». Στο γράμμα, η Rysia μιλούσε για το πώς ένιωθε μοναξιά στη σχολή στο Tarnów και θυμόταν με αγάπη τις αναμνήσεις της από τον παραλήπτη.
Η επιστολή ξεκινούσε ως εξής: «Το αγαπημένο μου κουνελάκι».
Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα εγκάρδιο και μοναχικό μήνυμα από μια νεαρή γυναίκα που παρακολουθούσε ένα καλοκαιρινό μάθημα.
«Κάθε βρυχηθμός μιας μοτοσικλέτας (και υπάρχουν πολλές εδώ) ξυπνάει αναμνήσεις από εσένα… μέσα από το παράθυρο στο πάρκο που απλώνεται μπροστά μου… και έχω πολύ χρόνο για όνειρα επειδή οι διαλέξεις είναι μόνο από τις 9 έως τις 2 μ.μ. και τον υπόλοιπο χρόνο είναι στη διάθεσή μου. «Μπορείς να πας όπου θέλεις, αλλά εγώ κάθομαι μόνη μου», έγραψε.
«Σε διαβεβαιώνω ότι είμαι ήσυχη και μετριόφρων, δεν κάνω γνωριμίες με κανέναν – απλώς αποφεύγω τους άντρες», συνέχισε η ίδια, αφήνοντας τις σκέψεις της να περιπλανηθούν στις μέρες της παραλίας, στον ζεστό καιρό και στην αντίστροφη μέτρηση για το πότε θα μπορούσε να επιστρέψει σπίτι.
«Δεν έχω καμία επιθυμία για διασκέδαση ή βόλτες… δεν υπάρχει κανείς οικείος εδώ», αναφέρει η επιστολή, προσθέτοντας στην ατμόσφαιρα μυστηρίου.
«Αγαπημένε μου, είμαι τρομερά εγωίστρια, γράφω μόνο για τον εαυτό μου, αλλά εσένα σκέφτομαι συνέχεια», πρόσθεσε, περιγράφοντας τις μεγάλες μέρες και τις άυπνες νύχτες της στο στρατόπεδο.
Οι νεαροί που βρήκαν το μπουκάλι δήλωσαν ότι έχουν έρθει σε επαφή με ένα μουσείο στο Tarnów, ελπίζοντας ότι μπορούν να βρουν την συγγραφέα του γράμματος.
