Το Κολοσσαίο, η καρδιά της ρωμαϊκής ιστορίας, άνοιξε τις υπόγειες διαβάσεις του στο κοινό έπειτα από μακροχρόνιες ανακαινίσεις. Αυτοί οι χώροι φιλοξενούσαν κρατούμενους, ζώα και μονομάχους πριν εμφανιστούν στην αρένα, παραμένοντας κλειστοί για αιώνες.
Νέα υπόγεια διάβαση αποκαλύπτει μυστικά του μνημείου
Μια νέα διάβαση 160 μέτρων επιτρέπει στους επισκέπτες να δουν τμήματα του Κολοσσαίου που ήταν αόρατα έως τώρα. Οι κυκλικές εξέδρες χωρούσαν έως 70.000 θεατές για μάχες μονομάχων, εκτελέσεις και θηριομαχίες. Πριν κατασκευαστεί το υπόγειο, η αρένα μπορούσε να γεμίσει με νερό για αναπαράσταση ναυμαχιών.
Χρηματοδότηση και ανακαίνιση
Το έργο χρηματοδοτήθηκε από την εταιρεία Tod’s με 25 εκατομμύρια ευρώ και αποτελεί τη δεύτερη φάση μιας ανακαίνισης που ξεκίνησε πριν από οκτώ χρόνια. Η τελική φάση περιλαμβάνει την ανανέωση των γκαλερί, του φωτισμού και τη δημιουργία νέου κέντρου επισκεπτών.
Το Κολοσσαίο θα αποκτήσει νέα υπερσύγχρονη δαπεδόστρωση έως το 2023, ενισχύοντας την ασφάλεια και την εμπειρία των επισκεπτών. Οι υπόγειοι χώροι του μνημείου ζωντανεύουν το παρελθόν και αναδεικνύουν τη μοναδική ιστορική σημασία του για τη Ρώμη και τον κόσμο.
Φαντάσματα μονομάχων και θεατών
Κάποιοι επισκέπτες ισχυρίζονται ότι στο Κολοσσαίο ακούγονται φωνές, βήματα και ήχοι από μάχες, σαν να επαναλαμβάνονται οι στιγμές έντασης από τα αρχαία παιχνίδια. Λέγεται ότι η «ηχώ» των φωνών από χιλιάδες θεατές και μονομάχους μπορεί να ακούγεται στα άδεια σημεία του μνημείου τη νύχτα.
Το φάντασμα της Μεσσαλίνας
Μια από τις πιο διάσημες ιστορίες λέει ότι το φάντασμα της αυτοκράτειρας Μεσσαλίνας τριγυρνά στις γύρω περιοχές του Κολοσσαίου όταν πέφτει σκοτάδι. Η ίδια φέρεται να «ψάχνεται» για νέους εραστές, εμφανιζόμενη με λευκό χιτώνα και κοσμήματα – μια εικόνα που περιγράφεται από περαστικούς και άστεγους ντόπιους.
Φαντάσματα άγριων ζώων
Άλλοι θρύλοι θέλουν να περιφέρονται στον χώρο πνευματικές μορφές άγριων ζώων όπως λιοντάρια και τίγρεις που κάποτε χρησιμοποιήθηκαν στις θηριομαχίες. Σε κάποιες αφηγήσεις οι επισκέπτες αναφέρουν ότι ακούνε αόρατες φωνές ή βρυχηθμούς στους διαδρόμους και στα υπόγεια, σαν να θυμίζουν το παρελθόν του μνημείου.
