Η Σελήνη πρόκειται να δεχτεί ένα «αδέσποτο» τμήμα πυραύλου στις αρχές Αυγούστου – τα υπολείμματα μιας εκτόξευσης του Falcon 9 της SpaceX που πραγματοποιήθηκε το 2025.
Η αποστολή Blue Ghost Mission 1 της Firefly, με την ονομασία «Ghost Riders in the Sky», εκτοξεύθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2025 και πραγματοποίησε την πρώτη πλήρως επιτυχημένη εμπορική προσεδάφιση στη Σελήνη στις 2 Μαρτίου, στην περιοχή Mare Crisium. Αυτό το σκάφος συνέχισε να σημειώνει τη μακροβιότερη εμπορική λειτουργία στη Σελήνη μέχρι σήμερα.
Εν τω μεταξύ, το εναπομείναν ανώτερο στάδιο του Falcon 9, με την ονομασία 2025-010D, που εκτόξευσε τα δύο ιδιωτικά διαστημικά σκάφη στο διάστημα, κατευθύνεται τώρα προς σύγκρουση με τη Σελήνη.
«Το παρακολουθούμε από την εκτόξευση. Η τροχιά του έχει αλλάξει λίγο κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους περίπου και τώρα κατευθύνεται προς σύγκρουση με τη Σελήνη», δήλωσε ο Bill Gray του Project Pluto. Ο Gray είναι ο δημιουργός του Guide, μιας εφαρμογής αστρονομίας και παρακολούθησης τηλεσκοπίων που χρησιμοποιείται παγκοσμίως από επαγγελματίες και ερασιτέχνες αστρονόμους για να παρακολουθούν αστεροειδείς, κομήτες και άλλα αντικείμενα κοντά στη Γη.
Τι είναι το Project Pluto
Το Project Pluto παρέχει εργαλεία λογισμικού που βοηθούν τους αστρονόμους να εντοπίζουν δορυφόρους στα δεδομένα τους και έχει δημοσιεύσει μια σελίδα με στοιχεία σχετικά με τον ανώτερο βαθμίδα του Falcon 9.
«Έχουμε τώρα έναν ακόμη ανώτερο βαθμίδα που αναμένεται να προσκρούσει στη Σελήνη, αυτή τη φορά στις 5 Αυγούστου και (μόλις που) στην κοντινή πλευρά της Σελήνης», δήλωσε ο Gray.
Επίσης, επί του πυραύλου της SpaceX βρισκόταν η ιαπωνική σεληνάκατος HAKUTO-R M2, γνωστή ως Resilience. Ωστόσο, ο εν λόγω ανιχνευτής χάθηκε περίπου 90 δευτερόλεπτα πριν από την προσελήνωση, συντρίβοντας στο άγονο σεληνιακό έδαφος λόγω δυσλειτουργίας του λέιζερ τηλεμετρητή.
Αβεβαιότητα
Ο Gray δήλωσε στο Space.com ότι πιστεύει ότι η πρόσκρουση έχει καλές πιθανότητες να είναι ορατή. Όπως αναφέρει, θα βρίσκεται κοντά στην άκρη («άκρο») της Σελήνης, όπως φαίνεται από τη Γη, στο φωτισμένο από τον Ήλιο τμήμα. Την ώρα εκείνη, η Σελήνη θα είναι φωτισμένη λίγο περισσότερο από κατά το ήμισυ.
Θυμάται, ωστόσο, ότι η αποστολή Lunar Crater Observation and Sensing Satellite (LCROSS) της NASA πριν από χρόνια έκανε κάτι πολύ παρόμοιο.
Όπως είχε προγραμματιστεί, το LCROSS και το στάδιο Centaur του προσέκρουσαν στη Σελήνη στις 9 Οκτωβρίου 2009. Όμως, συνετρίβη στην μη φωτισμένη πλευρά της Σελήνης, παρά τις ελπίδες ότι θα ξεχώριζε από το φόντο.
«Ακόμα και έτσι, δεν φάνηκε τίποτα», είπε ο Gray. «Θα βρίσκεται πάνω από τον ορίζοντα για μένα στο Μέιν, και σκοπεύω να βγω έξω με το μικρό μου τηλεσκόπιο και να ρίξω μια ματιά. Αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ κανένα λόγο για τον οποίο αυτό θα ήταν πολύ πιο φωτεινό από το LCROSS. Και αυτό το αντικείμενο θα προσκρούσει υπό έντονο ηλιακό φως», πρόσθεσε.
Μια απροσεξία
Αυτή η ανθρωπογενής πρόσκρουση μπορεί να παρουσιάζει κάποιο — πιθανώς μικρό — επιστημονικό ενδιαφέρον, και ίσως μάθουμε κάποια πράγματα από τη συντριβή στη Σελήνη, σημείωσε ο Gray.
«Δεν αποτελεί κίνδυνο για κανέναν», είπε ο Gray, «αν και αναδεικνύει μια ορισμένη απροσεξία όσον αφορά τον τρόπο διάθεσης του εγκαταλελειμμένου διαστημικού εξοπλισμού».
Ο Gray είπε ότι δεν περιμένει αυτό το συγκεκριμένο αντικείμενο να προκαλέσει κάποιο πρόβλημα.
«Υπάρχει αρκετός χώρος μεταξύ αυτού και των πλησιέστερων κινεζικών ρομπότ. Θα μπορούσα να φανταστώ ότι αν χειριζόμουν ένα διαστημικό σκάφος σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, ίσως να έλεγχα αν θα βρισκόταν πολύ κοντά στο να περάσει από εκείνο το σημείο της Σελήνης εκείνη τη στιγμή», είπε ο Gray. «Αν ήταν, θα σκεφτόμουν να τροποποιήσω λίγο την τροχιά μου για να βρεθώ κάπου αλλού».
Η πιθανότητα τα συντρίμμια που θα εκτοξευθούν από την πρόσκρουση να χτυπήσουν ένα διαστημικό σκάφος που περιφέρεται γύρω από τη Σελήνη είναι αρκετά μικρή, είπε ο Gray, αλλά θα το λάμβανε υπόψη σε οποιεσδήποτε προγραμματισμένες ελιγμούς.
«Σε λίγα χρόνια, τα πράγματα μπορεί να είναι διαφορετικά», είπε ο Gray, δεδομένου ότι οι άνθρωποι θα περιφέρονται στην επιφάνεια της Σελήνης.
«Αυτό αυξάνει σημαντικά τους κινδύνους. Αν έστελνα έναν ανώτερο βαθμό σε υψηλή τροχιά, θα σκεφτόμουν πού πηγαίνει», είπε ο Gray. Μπορεί να εκτοξεύσεις έναν ανώτερο βαθμό σήμερα και, χρόνια αργότερα, να αντιμετωπίσεις ένα πραγματικό πρόβλημα, είπε.
