Διεθνής ομάδα επιστημόνων εντόπισε τις πρώτες ενδείξεις για τη διπλοθλαστικότητα του κενού, επιβεβαιώνοντας μια κβαντική θεωρία που διατυπώθηκε πριν από σχεδόν ενενήντα χρόνια από τον Werner Heisenberg.
Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, το κενό διάστημα δεν είναι εντελώς άδειο, αλλά περιέχει «εικονικά σωματίδια» που επηρεάζουν τη συμπεριφορά του φωτός. Η ανακάλυψη έγινε μέσω της μελέτης ενός μαγνήτη, ενός σπάνιου τύπου άστρου νετρονίων με το ισχυρότερο μαγνητικό πεδίο στο σύμπαν.
Το φυσικό εργαστήριο του σύμπαντος
Για την παρατήρηση του φαινομένου απαιτείται μαγνητικό πεδίο εκατομμύρια φορές ισχυρότερο από οποιοδήποτε έχει δημιουργηθεί στη Γη. Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στο ουράνιο σώμα 1E 1547.0-5408, συνδυάζοντας παρατηρήσεις από το ραδιοτηλεσκόπιο Murriyang και τα διαστημικά τηλεσκόπια ακτίνων Χ IXPE και NICER της NASA.
Η ανάλυση των δεδομένων στον υπερυπολογιστή Ngarrgu Tindebeek έδειξε ότι οι άξονες περιστροφής και μαγνητικού πεδίου του άστρου είναι σχεδόν ευθυγραμμισμένοι, καθιστώντας το ιδανικό στόχο για την επαλήθευση της θεωρίας.
Ενδείξεις και μελλοντικές προοπτικές
Οι ακτίνες Χ που εκπέμπονται από το άστρο παρουσίασαν ιδιαίτερα υψηλό βαθμό πόλωσης, η οποία ήταν συντονισμένη με την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου, όπως συμβαίνει και με τα ραδιοκύματα. Αυτές οι παρατηρήσεις αποτελούν ισχυρές ενδείξεις ότι το μαγνητικό πεδίο ευθυγραμμίζει τα εικονικά σωματίδια του Heisenberg, προκαλώντας τη διπλοθλαστικότητα του κενού.
Η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να συνδυάσει τα νέα ευρήματα με βελτιωμένες προσομοιώσεις, προκειμένου να διαχωρίσει το κβαντικό αυτό φαινόμενο από άλλες αστροφυσικές διεργασίες και να ανοίξει νέους δρόμους στην κατανόηση της κβαντικής φυσικής.
