Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb αξιοποίησε τις προηγμένες δυνατότητές του στο υπέρυθρο φάσμα για να διεισδύσει στα πυκνά νέφη σκόνης και αερίου του NGC 7129, ενός αστρικού φυτωρίου που βρίσκεται σε απόσταση περίπου τριών χιλιάδων τριακοσίων ετών φωτός στον αστερισμό του Κηφέα.
Οι παρατηρήσεις αυτές προσφέρουν νέα στοιχεία για τις κρίσιμες διεργασίες γέννησης και εξέλιξης των νέων άστρων, αποκαλύπτοντας δομές που παρέμεναν αόρατες σε παλαιότερα όργανα.
NGC 7129: Η υπέρυθρη παρατήρηση και ο σχηματισμός πρωτοαστέρων
Η αστρογένεση ξεκινά σε πυκνά μοριακά νέφη ψυχρής σκόνης και αερίου, όπου η σταδιακή συσσώρευση υλικού προκαλεί βαρυτική κατάρρευση. Λ
όγω του αδιαπέραστου περιβάλλοντος, τα νεαρά άστρα παραμένουν κρυμμένα από συμβατικά τηλεσκόπια. Χάρη στην υψηλή ευαισθησία του Webb στο εγγύς και μέσο υπέρυθρο, οι επιστήμονες κατάφεραν να εντοπίσουν περισσότερα από εκατόν τριάντα άστρα ηλικίας μικρότερης του ενός εκατομμυρίου ετών.
Το κεντρικό άστρο της περιοχής, LkHα 234, με μάζα πέντε έως οκτώ ηλιακές μάζες, αποτελεί το πιο ογκώδες και ώριμο αντικείμενο, του οποίου η θερμοκρασία φωτίζει και θερμαίνει το γύρω αέριο.
Δυναμική εκροών και εξελικτικά στάδια
Οι ισχυροί αστρικοί άνεμοι και οι εκροές από το κεντρικό άστρο έχουν δημιουργήσει μια τεράστια κοιλότητα, διασκορπίζοντας το υδρογόνο και συμπιέζοντας γειτονικές περιοχές, γεγονός που πυροδοτεί τη γέννηση επιπλέον άστρων.
Η ανώτερη ανάλυση του τηλεσκοπίου ανέδειξε λεπτομερή νήματα αερίων και περιοχές φωτοδιάσπασης, ξεπερνώντας τα δεδομένα του προγενέστερου διαστημικού τηλεσκοπίου Spitzer.
Η συνεχιζόμενη μελέτη αυτού του σχηματισμού συμβάλλει καθοριστικά στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα νεαρά αστρικά συστήματα διαμορφώνουν το περιβάλλον τους και διαβρώνουν τα μητρικά τους νέφη με την πάροδο του χρόνου.
