Μηχανικοί του Πανεπιστημίου Stanford και συνεργάτες τους σχεδίασαν ένα μικροτσιπ ικανό να λαμβάνει ένα ασαφές μείγμα φωτός από πολλαπλά λέιζερ και να το μετατρέπει σε καθαρές, ξεχωριστές δέσμες.
Πρόκειται για την πρώτη φορά που ερευνητές αποδεικνύουν τη λειτουργία μιας συσκευής η οποία μπορεί να διαχειριστεί μερικώς συνεπές (partially coherent) φως και να ταξινομήσει τα φωτόνιά του σε σαφείς, ανεξάρτητες δέσμες, επιβεβαιώνοντας θεωρητικές προβλήματα της δεκαετίας του 1980.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Photonics και ανοίγει νέους δρόμους σε τομείς όπως η μικροσκοπία και η αστρονομία.
Η αποδόμηση των ρυθμών του φωτός
Ενώ ένα λέιζερ παράγει συνεπές (coherent) φως όπου τα φωτόνια ταλαντώνονται συγχρονισμένα, οι κοινές πηγές φωτός εκπέμπουν ασυνεπή ακτινοβολία με φωτόνια που κινούνται ασύγχρονα.
Στο πείραμα τους, οι ερευνητές κατεύθυναν υπέρυθρα λέιζερ μέσα σε ένα φωτονικό τσιπ στο μέγεθος νυχιού, το οποίο λειτουργεί με φωτόνια παρόμοια με τον τρόπο που τα ηλεκτρονικά τσιπ επεξεργάζονται τα ηλεκτρόνια.
Αξιοποιώντας προηγούμενους αλγόριθμους και αρχιτεκτονικές, το τσιπ μπόρεσε να αναγνωρίσει τα μοναδικά χαρακτηριστικά του μερικώς συνεπούς φωτός και να το διαχωρίσει αυτόματα σε εντελώς ασυσχέτιστες, καθαρές δέσμες φωτός, προσφέροντας στους επιστήμονες ένα νέο εργαλείο για την ανάλυση της χωρικής συνοχής του φωτός.
