Ένας επιστήμονας παρουσίασε τις απόψεις του σχετικά με το αν ζούμε ή όχι σε προσομοίωση, μετά την έναρξη μιας μελέτης για το πόσο «φυσικά ρεαλιστική» είναι αυτή η ιδέα.
Η σκέψη ότι η ανθρωπότητα είναι παγιδευμένη σε κάποιο είδος προσομοίωσης – είτε πρόκειται για έναν κοινό κόσμο που έχει δημιουργηθεί για να παραπλανά την ανθρωπότητα συλλογικά είτε για ένα ολόκληρο σύμπαν αποκλειστικά για τον καθένα μας, όπου όλοι οι άλλοι υπάρχουν μόνο για να υποστηρίξουν το ψέμα – έχει αποκτήσει πολλούς υποστηρικτές.
Φυσικά, υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να πιστεύουν ότι ζούμε σε προσομοίωση επειδή είναι συνωμοσιολόγοι και θεωρούν ότι μια σκοτεινή ομάδα ελέγχει τα πάντα. Από την άλλη, υπάρχουν και εκείνοι που το ερευνούν επειδή δεν μπορούν να σταματήσουν να αναρωτιούνται αν ο κόσμος γύρω τους είναι πραγματικός ή όχι.
Ο καθηγητής Franco Vazza του Πανεπιστημίου της Μπολόνια αποφάσισε να ελέγξει αν όντως ζούμε σε προσομοίωση προσπαθώντας να υπολογίσει πόση ενέργεια θα απαιτούνταν.
Τρεις πιθανότητες σύμφωνα με τη θεωρία περί προσομοίωσης
Σύμφωνα με το IFL Science, ο φιλόσοφος Nick Bostrom έχει αναπτύξει τη θεωρία ότι υπάρχουν τρία πιθανά σενάρια όσον αφορά τους προσομοιωμένους κόσμους. Το πρώτο είναι ότι η ανθρωπότητα αφανίζεται πριν αναπτύξει την τεχνολογία να δημιουργήσει προσομοιώσεις του κόσμου της. Το δεύτερο είναι ότι η ανθρώπινη φυλή επιβιώνει αλλά χάνει το ενδιαφέρον της για την ανάπτυξη προηγμένων προσομοιώσεων.
Ωστόσο, η τρίτη πιθανότητα είναι ότι η ανθρωπότητα αναπτύσσει την απαραίτητη τεχνολογία και δημιουργεί πολλές προσομοιώσεις, κάτι που σημαίνει πως οποιοδήποτε σκεπτόμενο ον θα πρέπει να υποθέσει ότι είναι στην πραγματικότητα μέρος μιας προσομοίωσης, αφού οι προσομοιωμένοι άνθρωποι θα υπερτερούν αριθμητικά των πραγματικών.
Σωστά, αγαπητέ αναγνώστη, έχεις σταματήσει ποτέ να σκεφτείς ότι αν ο κόσμος γύρω σου είναι προσομοιωμένος, τότε ίσως και εσύ να είσαι μέρος της απάτης χωρίς να το γνωρίζεις;
Ποιοι επιστήμονες πιστεύουν ότι ζούμε σε προσομοίωση;
Ο καθηγητής Melvin Vopson έχει υποστηρίξει σε δημοσίευσή του ότι μπορεί να ζούμε όλοι σε προσομοίωση, αφού ανακάλυψε ενδείξεις ότι η πληροφορία και τα στοιχειώδη σωματίδια ίσως έχουν μάζα.
Έκανε επίσης αναφορά στη Βίβλο ως απόδειξη για την υπόθεσή του, λέγοντας στη Daily Mail ότι το ιερό χριστιανικό κείμενο «μας λέει ότι βρισκόμαστε σε προσομοίωση και μας αποκαλύπτει ποιος τη διαχειρίζεται».
Προφανώς, υπαίτιο είναι η τεχνητή νοημοσύνη, και εκείνος θεωρεί ότι το σύμπαν είναι ο «απόλυτος υπολογιστής», ενώ η βαρύτητα είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτός ο χώρος οργανώνει τα δεδομένα του.
Η θεωρητική φυσικός καθηγήτρια Marika Taylor πρότεινε να σκεφτόμαστε το σύμπαν ως μια «κοιλότητα» και ότι αυτό που βλέπουμε είναι βασικά μια ολογραφική προβολή του υποτιθέμενα απέραντου κόσμου γύρω μας.
Τι σημαίνει η νέα έρευνα;
Ερευνώντας την ιδέα ότι το σύμπαν που αντιλαμβανόμαστε έχει τοποθετηθεί εκεί για να μας εντυπωσιάζει αντί να υπάρχει από μόνο του, ο καθηγητής Vazza εξέτασε τρία πιθανά είδη προσομοιώσεων που θα μπορούσαν να έχουν δημιουργηθεί για εμάς.
Η μελέτη του παρουσίασε τρία σενάρια:
Το πρώτο είναι ότι ολόκληρο το σύμπαν είναι προσομοιωμένο, οπότε ανεξάρτητα από το πού κοιτάμε, δεν υπάρχει τέλος στην απάτη. Σε αυτό το σενάριο θα ήταν σαν το «Truman Show» αν ο Τρούμαν προσπαθούσε να φτάσει στην άκρη του θόλου και ανακάλυπτε ότι το νερό απλώς συνεχιζόταν για πάντα.
Το δεύτερο είναι ότι η προσομοίωση εκτείνεται μόνο στη Γη, οπότε υπάρχουν όρια στην απάτη αλλά όλος ο πλανήτης έχει αναδημιουργηθεί.
Τρίτο και τελευταίο είναι η ιδέα ότι ζούμε σε μια στοιχειώδη αναπαραγωγή της Γης, όπου προσομοιώνονται μόνο τα σημεία που θα κοιτάξουμε πραγματικά.
Ο καθηγητής ξεκίνησε από την ιδέα ότι οποιαδήποτε πληροφορία μας δίνει μια προσομοίωση απαιτεί έναν συγκεκριμένο βαθμό ενέργειας για να παραχθεί, και ως εκ τούτου κάθε είδους προσομοίωση θα ήταν σχεδόν αδύνατη.
«Σε όλες τις περιπτώσεις, οι ποσότητες ενέργειας ή ισχύος που απαιτούνται από οποιαδήποτε εκδοχή της υπόθεσης της προσομοίωσης είναι εντελώς ασύμβατες με τη φυσική ή (κυριολεκτικά) αστρονομικά μεγάλες, ακόμη και στην περίπτωση της χαμηλότερης ανάλυσης», έγραψε.
«Μόνο σύμπαντα με πολύ διαφορετικές φυσικές ιδιότητες μπορούν να παράγουν κάποια εκδοχή αυτού του Σύμπαντος ως προσομοίωση».
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, η προσομοίωση μόνο του πλανήτη Γη θα απαιτούσε «την ισοδύναμη ενέργεια που είναι απαραίτητη για να αποδεσμευτούν όλα τα αστέρια και τα συστατικά της ύλης στον Γαλαξία».
Μια προσομοίωση αδύνατη να εντοπιστεί
Το Pac-Man, ο Blinky, ο Pinky, ο Inky και ο Clyde δεν κατάλαβαν ποτέ τα όρια της προσομοιωμένης πραγματικότητάς τους – και αν ζούσαμε σε προσομοίωση, ούτε κι εμείς θα το καταλαβαίναμε.
Ακόμα και η πιο βασική προσομοίωση θα ήταν «εντελώς απίθανη για οποιονδήποτε σκοπό» με βάση την ποσότητα ενέργειας που απαιτείται για τη λειτουργία της.
Αν κάποιο άλλο σύμπαν χρησιμοποιούνταν για να προσομοιώσει το δικό μας, τότε δεν θα υπήρχε ποτέ τρόπος να το ανακαλύψουμε, καθώς – όπως εξηγεί ο καθηγητής Vazza – οι χαρακτήρες στο Pac-Man (το άρθρο του αναφέρει όντως το Pac-Man ως παράδειγμα) θα «ήταν απλώς ανίκανοι να κατανοήσουν τους περιορισμούς του σύμπαντος στο οποίο προσομοιώνεται η πραγματικότητά τους» και το ίδιο θα ίσχυε και για εμάς.
Με απλά λόγια, όχι – σχεδόν σίγουρα δε ζούμε σε προσομοίωση, καθώς κάτι τέτοιο θα κόστιζε μια περιουσία σε ενεργειακούς λογαριασμούς και ακόμα κι αν ζούσαμε, δε θα μπορούσαμε ποτέ να το καταλάβουμε.
