Στο χωριό Rogojeni της Μολδαβίας, τα μικρά, ημιυπόγεια σπίτια που είναι χτισμένα μέσα στη γη για να αντέχουν τους παγερούς χειμώνες και τα καυτά καλοκαίρια, θυμίζουν σκηνικό από τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών». Αυτές οι παραδοσιακές κατοικίες έχουν τοποθετήσει τον οικισμό στον τουριστικό χάρτη, δίνοντας ελπίδα στους λιγοστούς κατοίκους ότι το χωριό τους μπορεί να επιβιώσει.
Ο αγώνας ενάντια στην ερήμωση
Ο δήμαρχος Ruslan Groza εκφράζει την ανησυχία του για το μέλλον, καθώς στο χωριό έχουν απομείνει μόλις 30 κάτοικοι, ενώ κάποτε ο πληθυσμός έφτανε τους 200.
«Φοβόμαστε ότι το χωριό θα μπορούσε να εξαφανιστεί», αναφέρει, προσθέτοντας ότι στόχος του είναι η ανάπτυξη της περιοχής μέσω των υποδομών και της αποκατάστασης των σπιτιών που μπορούν να διασωθούν.
Το Rogojeni είναι ένα από τα τελευταία χωριά που διαθέτουν τις χαμηλές πέτρινες κατοικίες «basca», οι οποίες είναι ενσωματωμένες σε χορταριασμένους λόφους. Οι μικροσκοπικές πόρτες τους αναγκάζουν τους επισκέπτες να σκύβουν για να εισέλθουν, ενισχύοντας την παραμυθένια αίσθηση του τοπίου.
Τουριστικό ενδιαφέρον και παραδόσεις
Η επισκεψιμότητα αυξήθηκε κατακόρυφα μετά την ανακαίνιση μιας κατοικίας και τη μετατροπή της σε μουσείο το 2020. Στο εσωτερικό του, οι επισκέπτες μπορούν να γευτούν παραδοσιακό στιφάδο, πολέντα με πρόβειο τυρί και κόκκινο κρασί, περιτριγυρισμένοι από τοίχους διακοσμημένους με χειροποίητα χαλιά.
Ένας Νοτιοκορεάτης φοιτητής, ο Sangkyoung Lee, βρέθηκε στο χωριό κατά τη διάρκεια των χριστουγεννιάτικων προετοιμασιών και δήλωσε εντυπωσιασμένος από τα έθιμα που είναι «δύσκολο να δει κανείς» αλλού, όπως το παραδοσιακό ψήσιμο χοίρου μέσα στο χιόνι.
Η πρόκληση της μετανάστευσης
Παρά την πολιτιστική κληρονομιά, η Μολδαβία αντιμετωπίζει μαζική φυγή πληθυσμού προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από το 2014, τα μολδαβικά χωριά έχουν χάσει σχεδόν μισό εκατομμύριο κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2024.
Ωστόσο, η σύζυγος του δημάρχου, Mariana Groza, παραμένει αισιόδοξη. Ως καθηγήτρια γαλλικών και λάτρης των παραδοσιακών τεχνών, ξεκίνησε ένα εργαστήριο κεντήματος και παραδοσιακών φορεσιών, προωθώντας τη δουλειά της ακόμα και μέσω του TikTok. «Πρέπει να προωθήσουμε τις παραδόσεις», τονίζει, πιστεύοντας ότι η αναβίωση των εθίμων θα φέρει ξανά ζωή στον τόπο.
Η ζωή μέσα στη γη
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία κάτοικοι, όπως η Maria Ardeleanu, θυμούνται τις εποχές που το χωριό έσφυζε από ζωή και παιδιά. Σήμερα, απολαμβάνει να μιλά στους τουρίστες για την εμπειρία της διαβίωσης σε μια «basca».
«Τους λέω ότι το καλοκαίρι έχει δροσιά, είναι ωραία μέσα. Και τον χειμώνα έχει ζέστη», αναφέρει η Ardeleanu. Παρά τη μοναξιά του χωριού, οι παραδόσεις, όπως τα κάλαντα και οι χοροί με τη συνοδεία ακορντεόν, συνεχίζουν να προσφέρουν στιγμές χαράς και μια αίσθηση συνέχειας στο «χωριό των Χόμπιτ».
