Μέχρι σήμερα μπορεί να θεωρούσαμε ότι η σκωληκοειδής απόφυση είναι κάτι που δεν χρησιμεύει σε τίποτα στο ανθρώπινο σώμα. Ωστόσο μία μελέτη άρχισε να έχει μία πιο ευνοϊκή γνώμη γι’ αυτό το μικρό όργανο και να το θεωρεί σημαντική άμυνα απέναντι σε μία σοβαρή αρρώστια.
Παρά τα χρόνια εξέλιξης η σκωληκοειδής απόφυση παραμένει στο ανθρώπινο σώμα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχει κάποια χρησιμότητα. Το πρόβλημα μέχρι τώρα για τους επιστήμονες ήταν να βρουν ποια ακριβώς είναι αυτή η χρησιμότητα. Μία νέα μελέτη βρήκε μια σύνδεση με μια ασθένεια που σκοτώνει πολλά παιδιά σε όλο τον κόσμο.
Η διάρροια είναι η αιτία περισσότερων από 500.000 θανάτων παιδιών κάτω των 5 ετών κάθε χρόνο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Αποτελεί την δεύτερη κύρια αιτία θανάτου σε αυτή την ηλικιακή κατηγορία. Η πλειονότητα των περιπτώσεων προκαλείται από μολύνσεις με βακτήρια, ιούς ή παράσιτα, όπως το E. coli και ο ροταϊός, και συχνά μεταδίδεται μέσω μολυσμένων τροφίμων και νερού.
Στο παρελθόν, είχε παρατηρηθεί ότι οι ασθενείς στους οποίους αφαιρέθηκε η σκωληκοειδής απόφυση διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν ορισμένες μορφές λοιμώδους διάρροιας ή ήταν πιο πιθανό να εμφανίσουν σοβαρά συμπτώματα. Η συσχέτιση της σκωληκοειδούς απόφυσης με αυτές τις μολύνσεις είχε γίνει αλλά οι λόγοι που λειτουργεί ως «ασπίδα» του οργανισμού δεν ήταν τόσο ξεκάθαροι.
Μια ερευνητική ομάδα από το Γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Ιατρικής Έρευνας μελέτησε ζώα που είναι στενοί συγγενείς των ανθρώπων και επηρεάζονται πολύ από την μολυσματική διάρροια.
Οι ερευνητές εξέτασαν τα κτηνιατρικά αρχεία 1.251 πρωτευόντων θηλαστικών που φιλοξενούνται στο ζωολογικό πάρκο La Vallée des Singes στη Romagne της Γαλλίας. Τα ζώα ήταν από 45 διαφορετικά είδη. Από αυτά τα 13 είδη, ανάμεσα τους και οι χιμπατζήδες, οι λεμούριοι με ουρά, οι δυτικοί γορίλες, έχουν σκωληκοειδή απόφυση και 32 είδη, όπως οι μανδρίλοι, τα χρυσά λιοντάρια Ταμαρίν και οι κοινοί μάλλινοι πίθηκοι δεν έχουν.
Η ομάδα μπόρεσε να συλλέξει δεδομένα σχετικά με τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των επεισοδίων διάρροιας σε αυτά τα ζώα το χρονικό διάστημα μεταξύ 1998 και 2018. Κατά τη διάρκεια της 20ετούς περιόδου, καταγράφηκαν σχεδόν 3.000 περιστατικά διάρροιας. Το 13% από αυτές ταξινομήθηκαν ως σοβαρές.
Αν και περίπου τα μισά ζώα παρουσίασαν διάρροια τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, κατέστη σαφές τα περιστατικά δεν ήταν ίδια σε αριθμό μεταξύ των διαφορετικών ειδών.
«Εντοπίσαμε χαμηλότερο κίνδυνο σοβαρής διάρροιας μεταξύ των πρωτευόντων ειδών με σκωληκοειδή απόφυση, ειδικά στα πρώτα χρόνια της ζωής, όταν ο κίνδυνος διάρροιας είναι μέγιστος. Επιπλέον, παρατηρήσαμε μια καθυστερημένη έναρξη διάρροιας και σοβαρής διάρροιας σε είδη που έχουν σκωληκοειδή απόφυση», αναφέρεται στην μελέτη.
Αν συνδυάσετε αυτά τα ευρήματα με την παρατήρηση ότι οι άνθρωποι χωρίς σκωληκοειδή απόφυση έχουν πιο αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν διάρροια τότε φαίνεται ότι αυτό το μικρό όργανο έχει έναν χρήσιμο ρόλο στο ανθρώπινο σώμα.
Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτός ο προστατευτικός ρόλος της σκωληκοειδούς απόφασης είναι ισχυρότερος κατά τα πρώτα στάδια της ζωής ενός ανθρώπου, σύμφωνα με τον επιστήμονα, Éric Ogier-Denis που συμμετείχε στην έρευνα.
Ένα άλλο σημαντικό εύρημα ήταν ότι κανένα από τα πρωτεύοντα θηλαστικά με σκωληκοειδή απόφυση που συμπεριλήφθηκε στη μελέτη δεν είχε υποστεί οξεία σκωληκοειδίτιδα κατά τη διάρκεια της 20ετούς περιόδου παρακολούθησης.
Ο Maxime Collard, που συμμετείχε στην έρευνα, εξήγησε ότι αυτή η δυνητικά απειλητική για τη ζωή οξεία σκωληκοειδίτιδα, η οποία είναι ο συνήθης λόγος για χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης, είναι πιο συχνή στους ανθρώπους. Ωστόσο εξήγησε ότι είναι σημαντικό αυτό το σημείο να ερευνηθεί περαιτέρω προκειμένου να αποδειχθεί με μεγαλύτερη λεπτομέρεια πόσο ωφέλιμη είναι η σκωληκοειδής απόφυση.
«[Εάν] η προστασία που σχετίζεται με την παρουσία της σκωληκοειδούς απόφυσης στους ανθρώπους είναι του ίδιου επιπέδου με αυτή που παρατηρείται στα πρωτεύοντα θηλαστικά, θα αντισταθμίσει πολύ τον κίνδυνο που σχετίζεται με θανατηφόρα σκωληκοειδίτιδα», κατέληξε ο Collard.
