Παιδιά που έχουν βιώσει τραυματικές εμπειρίες στην παιδική τους ηλικία, όπως κακοποίηση, παραμέληση ή διαζύγιο των γονέων τους, είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν πονοκεφάλους ως ενήλικες. Αυτό το εύρημα προέκυψε από μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Neurology της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας.
Η μελέτη, η οποία συμπεριέλαβε 28 έρευνες με συνολικά 154.739 συμμετέχοντες σε 19 χώρες, διαπίστωσε ότι τα άτομα που είχαν βιώσει τουλάχιστον ένα τραυματικό γεγονός στην παιδική τους ηλικία είχαν 48% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν διαταραχές πονοκεφάλου σε σχέση με όσα δεν είχαν βιώσει τέτοια γεγονότα.
Ο κίνδυνος αυξανόταν όσο αυξανόταν ο αριθμός των τραυματικών γεγονότων. Τα άτομα που είχαν βιώσει ένα είδος τραυματικού γεγονότος είχαν 24% αυξημένο κίνδυνο διαταραχής πονοκεφάλου, ενώ όσα είχαν βιώσει τέσσερα ή περισσότερα είδη τραυματικών γεγονότων είχαν υπερδιπλάσιες πιθανότητες να έχουν διαταραχή πονοκεφάλου.
Σημειώνεται ότι το 31% από το σύνολο των συμμετεχόντων ανέφεραν τουλάχιστον ένα τραυματικό γεγονός στην παιδική ηλικία και το 16% διαγνώστηκαν με πρωτοπαθείς πονοκεφάλους.
Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τη σχέση μεταξύ των τύπων των τραυματικών γεγονότων της παιδικής ηλικίας και του κινδύνου εμφάνισης πονοκεφάλων. Τα γεγονότα χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες: τραύματα απειλής (σωματική ή σεξουαλική ή συναισθηματική κακοποίηση, απειλή βίας ή σοβαρές οικογενειακές συγκρούσεις) και τραύματα στέρησης (παραμέληση, οικονομικές αντιξοότητες, φυλακισμένο μέλος στο νοικοκυριό, διαζύγιο, θάνατος γονέα, μέλος με ψυχική ασθένεια, χρόνια αναπηρία/ασθένεια, κατάχρηση αλκοόλ ή ουσιών).
Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα τραύματα απειλής συνδέονταν με 46% αύξηση του κινδύνου εμφάνισης πονοκεφάλων, με τη βίωση σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης να συνδέεται με ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο (60%). Τα τραύματα στέρησης συνδέονταν με 35% αύξηση του κινδύνου εμφάνισης πονοκεφάλων, με όσους βιώνουν παραμέληση να έχουν τον υψηλότερο κίνδυνο (45%).
«Η μετα-ανάλυσή μας επιβεβαιώνει ότι τα παιδικά τραυματικά γεγονότα αποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου για διαταραχές πονοκεφάλου στην ενήλικη ζωή, συμπεριλαμβανομένης της ημικρανίας, των πονοκεφάλων τάσης, των αθροιστικών κεφαλαλγιών και των χρόνιων ή σοβαρών πονοκεφάλων. Πρόκειται για έναν παράγοντα κινδύνου που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε», δήλωσε η συγγραφέας της μελέτης, Κάθριν Κρεατσούλας, από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας T.H.Chan του Χάρβαρντ.