Η αποστολή της συναρμολόγησης του παζλ της ιστορίας της Γης γίνεται ακόμη πιο δύσκολη από το γεγονός ότι γνωρίζουμε ότι κάποια κομμάτια θα λείπουν αναπόφευκτα – ή έτσι τουλάχιστον νόμιζαν οι παλαιοντολόγοι.
Μια ομάδα με επικεφαλής ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ ανακάλυψε έναν μοναδικό χώρο που καταγράφει την εξέλιξη της ζωής σε ένα εκπληκτικό διάστημα 120 εκατομμυρίων ετών.
Η οπτική των παλαιοντολόγων για το παρελθόν είναι συνήθως απλά μια σειρά στιγμιότυπων, σύντομες στιγμές στον χρόνο όπου οι συνθήκες ήταν κατάλληλες σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία για να απολιθωθούν ζώα ή φυτά. Ακόμα και όταν συμβαίνει αυτό, οι γεωλογικές διαδικασίες συνήθως διαταράσσουν αυτό που απομένει, αφήνοντάς μας μόνο με αποσπασματικά αρχεία.
Αυτό συνέβαινε για την Παλαιοζωική περίοδο, μια ιδιαίτερα σημαντική, αλλά ελάχιστα διατηρημένη εποχή.
Τα βράχια που καταγράφουν τη ζωή στον πυθμένα του ωκεανού από 490 έως 370 εκατομμύρια χρόνια πριν
Τουλάχιστον, μέχρις ότου η ομάδα ανακαλύψει βράχια που καταγράφουν τη ζωή στον πυθμένα του ωκεανού από 490 έως 370 εκατομμύρια χρόνια πριν στις όχθες του ποταμού Peel στον Καναδά, ο οποίος πιο βόρεια ενώνεται με τον Δέλτα του Mackenzie στην Αρκτική Θάλασσα.
Οι αποθήκες του ποταμού Peel ξεκινούν από την Άνω Κάμβρια, μια εποχή όπου το οξυγόνο ήταν πολύ λίγο για να επιτρέψει μεγάλη ζωική ζωή, και τελειώνουν στη Μέση Δεβονία, όταν τα ψάρια κυριάρχησαν στις θάλασσες. Εκτός από μερικές σύντομες διακοπές, περιλαμβάνονται ολόκληρες οι περίοδοι της Ορδοβίκιας και της Σιλουρίας.
«Είναι πρωτοφανές να έχεις τόσο μεγάλο κομμάτι της ιστορίας της Γης σε ένα μέρος», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Erik Sperling . «Δεν υπάρχει άλλο μέρος στον κόσμο που γνωρίζω όπου μπορείς να μελετήσεις ένα τόσο μακρύ αρχείο της ιστορίας της Γης, όπου δεν υπάρχει ουσιαστικά καμία αλλαγή σε πράγματα όπως το βάθος του νερού ή ο τύπος της λεκάνης».
Η εργασία του Sperling επικεντρώνεται σε αυτό που αποκαλύπτει η περιοχή για την αύξηση του οξυγόνου. Η πρώιμη Γη δεν είχε καθόλου ή ελάχιστο οξυγόνο στην ατμόσφαιρα ή τους ωκεανούς της. Το Μεγάλο Γεγονός Οξείδωσης πριν από 2,5-2,2 δισεκατομμύρια χρόνια το άλλαξε αυτό, αλλά ακόμα δεν υπήρχε αρκετό οξυγόνο για να υποστηρίξει τη σημερινή γρήγορη και δραστήρια ζωή.
Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή στις συγκεντρώσεις οξυγόνου
Ο χρόνος της δεύτερης μεγάλης αλλαγής, όταν οι συγκεντρώσεις οξυγόνου πλησίασαν αυτές τις σημερινές, είναι επίσης ένα ζήτημα σημαντικής αβεβαιότητας. Μπορεί να συνέβη πριν από 800 εκατομμύρια χρόνια, ή ίσως και πριν από λιγότερο από τη μισή αυτή περίοδο. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα, θα μας πει πολλά για την ικανότητα διαφορετικών τύπων ζωής να επιβιώνουν σε περιβάλλοντα με χαμηλό οξυγόνο.
Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ατμόσφαιρα δεν πλησίασε την τρέχουσα κατάσταση της παρά πολύ αργότερα από ό,τι νόμιζαν πολλοί επιστήμονες προηγουμένως. «Τα πρώιμα ζώα ζούσαν ακόμα σε έναν κόσμο με χαμηλό οξυγόνο», είπε ο Sperling.
Τα είδη που ζούσαν στις θάλασσες
Επιπλέον μελέτες θα πρέπει επίσης να μας πουν πολλά για τα είδη που ζούσαν τότε σε αυτές τις θάλασσες, οι οποίες δεν βρίσκονταν τότε στον Αρκτικό Κύκλο όπως είναι τώρα. Ένας τέτοιος αδιάκοπος απολογισμός μπορεί επίσης να λειτουργήσει ως εργαλείο βαθμονόμησης για άλλες αποθέσεις, βοηθώντας στην παροχή πιο ακριβούς ενδείξεων για τον χρόνο τους. «Για να μπορέσουμε να κάνουμε συγκρίσεις σε όλες αυτές τις τεράστιες περιοχές της ιστορίας μας και να κατανοήσουμε τις μακροπρόθεσμες τάσεις, χρειάζεστε ένα συνεχή απολογισμό», είπε ο Sperling.
Όσο πολύτιμα κι αν είναι τα τρέχοντα ευρήματα – και μπορεί να είναι μελλοντικά ευρήματα – αυτές οι πληροφορίες δεν αποκτήθηκαν εύκολα. Η τοποθεσία είναι τόσο δύσβατη που ο Sperling και οι συνάδελφοί του έπρεπε να πετάξουν στο σημείο με ελικόπτερο και να ανοίξουν δρόμο μέσα από πυκνούς θάμνους. Μόλις έφτασαν εκεί, η εργασία πεδίου ήταν δυνατή μόνο για λίγο πριν ξεκινήσει ο χειμώνας.
