Επιστήμονες χρησιμοποίησαν τεχνολογία βαθιάς μάθησης για να αναλύσουν σεισμικά κύματα και να χαρτογραφήσουν την περιοχή όπου ο πυρήνας της Γης συναντά τον βαθύ μανδύα, σε βάθος 2.900 χιλιομέτρων. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό JGR Solid Earth, αποκάλυψε έξι συνεχόμενες ζώνες ανωμαλιών που μέχρι τώρα εμφανίζονταν μόνο ως μεμονωμένες, διάσπαρτες κηλίδες.
Η χρήση προδρομικών κυμάτων PKP
Επειδή η απευθείας γεώτρηση σε τέτοιο βάθος είναι αδύνατη, η ερευνητική ομάδα βασίστηκε στα προδρομικά κύματα PKP – ασθενή σεισμικά σήματα που καταφθάνουν λίγα δευτερόλεπτα πριν από τα ισχυρότερα κύματα.
Τα σήματα αυτά είναι εξαιρετικά χρήσιμα για την εξέταση των μικρών διακυμάνσεων θερμοκρασίας και χημικής σύστασης στο όριο πυρήνα-μανδύα. Καθώς η χειροκίνητη αναγνώρισή τους σε εκατομμύρια εγγραφές ήταν εξαιρετικά δύσκολη, οι ερευνητές εκπαίδευσαν ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης.
Ανάλυση εκατομμυρίων εγγραφών
Το σύστημα βαθιάς μάθησης ανέλυσε περισσότερες από 2 εκατομμύρια σεισμικές εγγραφές της περιόδου 1990-2024. Αφού φιλτράρισε τα δεδομένα χαμηλής ποιότητας, εντόπισε 174.929 προδρομικά σήματα PKP, ποσότητα δεκαπλάσια σε σύγκριση με το σύνολο των προηγούμενων παγκόσμιων δεδομένων.
Η ανάλυση συνέδεσε τις μεμονωμένες παρατηρήσεις σε έξι εκτεταμένες ζώνες κάτω από τον Βόρειο Ατλαντικό, τη βόρεια Ευρασία, τον Νότιο Ατλαντικό, τη νότια Αφρική, τον Ειρηνικό και την Ανταρκτική.
Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο κατώτερος μανδύας διαμορφώνεται από ένα μίγμα αρχαίων καταβυθισμένων πλακών, χημικού διαχωρισμού και τοπικής τήξης υλικών.
