Περισσότερα από 20 χρόνια μετά την προσεδάφιση του ρόβερ Spirit της NASA στον Άρη, νέα επιστημονική ανάλυση αποκαλύπτει ενδείξεις ότι μεγάλες εκτάσεις του Κόκκινου Πλανήτη μπορεί κάποτε να καλύπτονταν από νερό.
Ο αναπληρωτής αντιπρύτανης Έρευνας του Edith Cowan University, καθηγητής Πάουλο ντε Σόουζα, επανεξέτασε δεδομένα που είχε συλλέξει το Spirit και εντόπισε ορυκτά στοιχεία τα οποία είχαν περάσει απαρατήρητα για δεκαετίες.
Άρης: Κρυμμένα ορυκτά αποκάλυψαν το υδάτινο παρελθόν
Αναλύοντας παρατηρήσεις από 32 αδιατάρακτες τοποθεσίες στο έδαφος του κρατήρα Gusev, οι οποίες συλλέχθηκαν μεταξύ 2004 και 2010, ο ερευνητής εντόπισε ίχνη αιματίτη και αλλοιωμένου μαγνητίτη.
Τα συγκεκριμένα ορυκτά θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικά, καθώς μπορούν να σχηματιστούν όταν τα πετρώματα αλληλεπιδρούν με το νερό. Συνδυάζοντας εκατοντάδες επιμέρους μετρήσεις, δημιούργησε το πιο λεπτομερές προφίλ ορυκτών σιδήρου που έχει καταρτιστεί μέχρι σήμερα για το τυπικό αρειανό έδαφος.
«Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα ήταν η παρουσία κρυσταλλικού αιματίτη στο συνηθισμένο έδαφος του Άρη», δήλωσε ο καθηγητής ντε Σόουζα. «Η εκτεταμένη παρουσία του υποδηλώνει όχι μόνο ότι υπήρχε νερό, αλλά και ότι μεγάλες περιοχές του πλανήτη ίσως καλύπτονταν κάποτε από αυτό».
Γιατί η ανακάλυψη δεν είχε γίνει νωρίτερα
Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι ο αιματίτης απουσίαζε σχεδόν πλήρως από αυτά τα εδάφη. Ωστόσο, η νέα ανάλυση δείχνει ότι το ορυκτό υπήρχε σε τόσο μικρές ποσότητες, ώστε οι μεμονωμένες μετρήσεις του Spirit δεν μπορούσαν να το ανιχνεύσουν.
Σύμφωνα με τον ερευνητή, οι περιορισμοί σε χρόνο, ενέργεια και η σταδιακή φθορά των οργάνων του ρόβερ δεν επέτρεπαν τότε την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Η συνδυαστική επεξεργασία όλων των διαθέσιμων δεδομένων αποκάλυψε πληροφορίες που παρέμεναν κρυμμένες για χρόνια.
Νέα εικόνα για την ιστορία του Άρη
Η μελέτη ενισχύει επίσης την άποψη ότι μεγάλο μέρος της επιφάνειας του Άρη καλύπτεται από ένα κοινό στρώμα σκόνης και εδάφους, το οποίο σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών εξαιτίας της αιολικής διάβρωσης, των ακραίων μεταβολών της θερμοκρασίας και της συνεχούς μεταφοράς σκόνης.
Ο καθηγητής ντε Σόουζα υπογράμμισε ότι σημαντικές επιστημονικές ανακαλύψεις δεν προκύπτουν πάντα από νέες αποστολές, αλλά και από την επανεξέταση ήδη υπαρχόντων δεδομένων με πιο σύγχρονες αναλυτικές μεθόδους.
Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Interactions».
