Στο ηλιακό σύστημα υπάρχει ένα γιγαντιαίο κυματιστό στρώμα φορτισμένων σωματιδίων που αποτελεί τη μεγαλύτερη δομή του. Γνωστό ως Ηλιοσφαιρικό Ρευματικό Στρώμα (HCS), ορίζει το σημείο όπου ο Ήλιος αντιστρέφει τους μαγνητικούς του πόλους.
Μια νέα μελέτη από τον Keiichi Ogasawara του Νοτιοδυτικού Ερευνητικού Ινστιτούτου (SwRI) και την ομάδα του αξιοποίησε την αποστολή Solar Orbiter για να καταγράψει το HCS σε απόσταση μόλις 0,3 AU, προσφέροντας την καθαρότερη εικόνα της σύστασής του.
Ένας ανιχνευτής απέναντι στο μαγνητικό χάος
Το σκάφος διαπέρασε το HCS τον Απρίλιο του 2023. Ο αισθητήρας βαρέων ιόντων κατέγραψε ένα πολύπλοκο περιβάλλον γεμάτο μαγνητικές ανωμαλίες και μεταβολές στην πίεση του πλάσματος. Παρά τις έντονες αλλαγές στο μαγνητικό πεδίο, οι αναλογίες ιόντων άνθρακα και οξυγόνου παρέμειναν εξαιρετικά σταθερές. Οι μεταβολές αυτές κλειδώνουν κοντά στον Ήλιο, επιτρέποντας στους ερευνητές να ανιχνεύσουν την προέλευσή τους πίσω στην ηλιακή ατμόσφαιρα.
Η επίδραση της βαρύτητας και οι μεταβολές στοιχείων
Παρά τη σταθερότητα των ιοντικών αναλογιών, παρατηρήθηκε απότομη πτώση στην αναλογία σιδήρου προς οξυγόνο. Το φαινόμενο αυτό αποδίδεται στη βαρύτητα, καθώς τα βαρέα ιόντα σιδήρου παγιδεύονται σε κλειστές μαγνητικές δομές κοντά στον Ήλιο και καθιζάνουν προτού το πλάσμα απελευθερωθεί στο διάστημα.
Επιλεκτική θέρμανση και ηλιακά κύματα
Η μέτρηση της θερμοκρασίας του οξυγόνου σε σχέση με τα πρωτόνια αποκάλυψε απότομες αυξήσεις. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι αυτή η επιλεκτική θέρμανση του οξυγόνου προκαλείται από κύματα Alfven, τα οποία μεταφέρουν την ενέργειά τους σε συγκεκριμένα ιόντα. Τα νέα αυτά ευρήματα προσφέρουν πολύτιμες γνώσεις για τη δραστηριότητα του Ήλιου και τον τρόπο που επηρεάζει το διαστημικό περιβάλλον.
