Ο αστροφωτογράφος από το Κεντάκι, David Joyce, μοιράστηκε μια εντυπωσιακή εικόνα του βαθέος διαστήματος που αποκαλύπτει το απολιθωμένο φως ενός τεράστιου υπολείμματος σουπερνόβα, το οποίο δημιουργήθηκε πριν από περίπου 10.000 χρόνια από τον θάνατο ενός γιγάντιου άστρου.
Το Νεφέλωμα Medulla και η «σκορδόμορφη» όψη του
Η σκηνή του Joyce απεικονίζει το διογκούμενο κέλυφος του υπολείμματος σουπερνόβα CTB 1, γνωστό και ως Νεφέλωμα Medulla ή Νεφέλωμα του Σκόρδου, λόγω της ομοιότητάς του τόσο με το σχήμα του φυτού όσο και με τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Το φουσκωμένο, φυσαλοειδές Νεφέλωμα βρίσκεται μέσα στον Γαλαξία μας, σε απόσταση περίπου 9.132 ετών φωτός από τη Γη, στον αστερισμό της Κασσιόπης. Το νεφέλωμα έχει παρατηρηθεί σε ραδιοκύματα, ακτίνες Χ και ορατό φως, καθώς το νέφος του αστρικού υλικού που εκτοξεύτηκε από την έκρηξη της σουπερνόβα συγκρούεται με την μάζα του διαστρικού αερίου γύρω του.
Ένα πάλσαρ που γεννήθηκε από την έκρηξη
Η κατακλυσμική έκρηξη που δημιούργησε το υπόλειμμα σουπερνόβα γέννησε ταυτόχρονα ένα υπερπυκνό πάλσαρ, το οποίο ανακαλύφθηκε το 2009 από το διαστημικό τηλεσκόπιο Fermi της NASA. Το πάλσαρ αυτό κινείται με ταχύτητα 4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων την ώρα, μακριά από το σημείο της γέννησής του.
«Ήταν αρκετά δύσκολο να το αποτυπώσω από την προαστιακή μου αυλή, κάτω από ουρανό Bortle 7», είπε ο Joyce στο Space.com μέσω email.
«Το Νεφέλωμα του Σκόρδου είναι αρκετά αχνό, γι’ αυτό αφιέρωσα πάνω από 50 ώρες έκθεσης για να αναδείξω περισσότερες λεπτομέρειες».
Πώς τραβήχτηκε η εικόνα
Ο Joyce κατέγραψε το αρχαίο φως του Νεφελώματος Medulla με τηλεσκόπιο Schmidt-Cassegrain 8 ιντσών, εξοπλισμένο με κάμερα αστρονομίας ZWO και πλήθος φίλτρων και περιφερειακών, από το σπίτι του στο Lexington του Κεντάκι, κατά τη διάρκεια επτά καθαρών νυχτών τον Σεπτέμβριο του 2025. Τα δεδομένα φωτός επεξεργάστηκαν αργότερα με λογισμικό αστρονομίας, αποδίδοντας ένα θεαματικό κοσμικό τοπίο νεφελώματος.
Η σωστή στιγμή έπειτα από πέντε χρόνια αναμονής
«Ήθελα να φωτογραφίσω αυτό το υπόλειμμα σουπερνόβα από τότε που ξεκίνησα την αστροφωτογραφία το 2020», συνέχισε ο Joyce.
«Δεν μπορούσα όμως να το πλαισιώσω σωστά με τον εξοπλισμό που είχα, επειδή είναι τόσο μεγάλο όσο η πανσέληνος στον ουρανό. Με τη νέα μου κάμερα, που έχει μεγαλύτερο αισθητήρα, κατάφερα τελικά να το αποτυπώσω όπως το είχα φανταστεί. Έπρεπε απλώς να περιμένω την κατάλληλη εποχή και τις σωστές συνθήκες, οι οποίες ήρθαν τον περασμένο μήνα».