Το σχήμα ενός αστεροειδούς συνήθως αποκαλύπτει την ιστορία του, όμως για τον αστεροειδή (44) Νύσα η απάντηση παρέμενε άγνωστη για περισσότερο από έναν αιώνα. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους και φωτεινότερους αστεροειδείς τύπου E στη ζώνη των κύριων αστεροειδών, με επιφάνεια πλούσια σε ενστατίτη. Οι προηγούμενες παρατηρήσεις έδειχναν ότι ίσως είχε επιμήκη μορφή ή αποτελούνταν από δύο ενωμένα σώματα, χωρίς όμως σαφή εικόνα.
Μια νέα εικόνα από τη Γη
Διεθνής ομάδα με επικεφαλής την Kate Minker από το Lowell Observatory χρησιμοποίησε δύο από τα ισχυρότερα αστρονομικά όργανα στον κόσμο, το SHARK-VIS στο Large Binocular Telescope στην Αριζόνα και το SPHERE/ZIMPOL στο Very Large Telescope στη Χιλή. Με τη βοήθεια προσαρμοστικής οπτικής και ειδικών τεχνικών επεξεργασίας, οι ερευνητές δημιούργησαν τις πιο λεπτομερείς εικόνες του Νύσα που έχουν καταγραφεί ποτέ.
Οι εικόνες αποκάλυψαν δύο μεγάλες κοιλότητες που περιβάλλουν τον αστεροειδή. Η ομάδα θεωρεί ότι πρόκειται για «λαιμούς», σημεία όπου διαφορετικά σώματα ενώθηκαν στο παρελθόν. Έτσι, ο Νύσα μπορεί να αποτελείται από τρεις λοβούς που συγκολλήθηκαν απαλά μεταξύ τους.
Ένας πιθανός τριπλός κόσμος
Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί αντικείμενα όπως ο κομήτης 67P και ο αστεροειδής Άροκοθ, που αποτελούνται από δύο τμήματα ενωμένα μεταξύ τους. Αν επιβεβαιωθεί η νέα ερμηνεία, ο Νύσα θα είναι ο πρώτος γνωστός αστεροειδής που αποτελείται από τρία τέτοια τμήματα.
Οι επιστήμονες ωστόσο αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να πρόκειται απλώς για ένα ενιαίο σώμα που έχει παραμορφωθεί έντονα από συγκρούσεις.
Το μικρό φεγγάρι δίνει τις απαντήσεις
Η ομάδα εντόπισε επίσης ένα μικρό δορυφόρο, περίπου ενός χιλιομέτρου, που περιστρέφεται γύρω από τον Νύσα σε απόσταση τουλάχιστον 170 χιλιομέτρων. Το αντικείμενο ονομάστηκε S/2026 (44) 1.
Η μελέτη της τροχιάς του δορυφόρου μπορεί να αποκαλύψει τη μάζα και την πυκνότητα του Νύσα, στοιχεία που θα δείξουν αν πρόκειται για χαλαρά ενωμένα υπολείμματα σύγκρουσης ή για συμπαγή βράχο. Η απάντηση ίσως κρύβεται όχι στις εντυπωσιακές εικόνες, αλλά στη μικρή κουκκίδα φωτός δίπλα στον αστεροειδή.
Η μελέτη του Νύσα μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την προέλευση των αστεροειδών τύπου E και τις διαδικασίες που διαμόρφωσαν το πρώιμο ηλιακό σύστημα.
