Οι αστρονόμοι εδώ και δεκαετίες αποκαλούν τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα «παγωμένους γίγαντες», καθώς τα μοντέλα υποδείκνυαν ότι το εσωτερικό τους αποτελείται κυρίως από νερό, αμμωνία και άλλα «παγωμένα» υλικά – ενώσεις που παγώνουν εύκολα στο διάστημα. Όμως νέα έρευνα προτείνει πως ίσως γνωρίζουμε πολύ λιγότερα για το εσωτερικό τους απ’ ό,τι νομίζαμε και προτείνει έναν νέο όρο: «βραχώδεις γίγαντες».
Ουρανός – Ποσειδώνας: Η έλλειψη δεδομένων περιορίζει την κατανόηση
Σε αντίθεση με τον Δία και τον Κρόνο, που έχουν μελετηθεί από αποστολές (Cassini και Juno), οι δύο εξωτερικοί πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος, Ουρανός και Ποσειδώνας, δεν έχουν δεχτεί κανέναν διαστημικό επισκέπτη από την εποχή των Voyager 2 το 1986 και 1989.
Έτσι, οι επιστήμονες βασίζονται σε έμμεσες παρατηρήσεις – μαγνητικά πεδία, χαρακτηριστικά της ατμόσφαιρας, και τις κινήσεις των φεγγαριών τους.
Μοντέλα χωρίς προκαταλήψεις αποκαλύπτουν απρόσμενα σενάρια
Μια νέα μελέτη που έγινε δεκτή για δημοσίευση στο περιοδικό Astronomy and Astrophysics ακολούθησε μια διαφορετική προσέγγιση: αντί να στηριχθούν σε προκαθορισμένα υποθετικά μοντέλα, οι ερευνητές δημιούργησαν τυχαία μοντέλα του εσωτερικού των πλανητών, συγκρίνοντάς τα με διαθέσιμα παρατηρησιακά δεδομένα. Το αποτέλεσμα ήταν μια βάση δεδομένων με όλα τα μοντέλα που θα μπορούσαν να ισχύουν στην πραγματικότητα.
Τα αποτελέσματα αλλάζουν την εικόνα που έχουμε
Τα μοντέλα επιβεβαίωσαν κάποια αναμενόμενα δεδομένα: λιγότερο από το 25% της μάζας των πλανητών αποτελείται από υδρογόνο και ήλιο και υπάρχουν στρώματα ηλεκτρικά αγώγιμων υλικών που εξηγούν τα περίπλοκα μαγνητικά πεδία. Όμως η μεγάλη έκπληξη ήταν η αβεβαιότητα στη σύνθεσή τους.
Για τον Ουρανό, η αναλογία βράχου προς νερό θα μπορούσε να είναι από μόλις 0,04 (σχεδόν όλος νερό) μέχρι 3,92 (σχεδόν όλος βράχος). Ο Ποσειδώνας φαίνεται ελαφρώς πιο κατανοητός, αλλά ακόμα παρουσιάζει μεγάλη μεταβλητότητα, από πέντε φορές περισσότερο νερό από βράχο έως και δύο φορές περισσότερο βράχο από νερό.
Ίσως πρόκειται για «βραχώδεις» και όχι «παγωμένους» γίγαντες
Αν ισχύουν τα παραπάνω, τότε η ονομασία «παγωμένοι γίγαντες» μπορεί να είναι εντελώς παραπλανητική. Αυτοί οι πλανήτες θα μπορούσαν να περιέχουν περισσότερο βραχώδες υλικό ακόμα και από τον Δία ή τον Κρόνο, παρότι είναι πολύ μικρότεροι.
Αυτό θα απαιτούσε επανεξέταση των μοντέλων δημιουργίας του Ηλιακού Συστήματος, καθώς θα έπρεπε να εξηγηθεί πώς τόσο μεγάλη ποσότητα βραχώδους ύλης κατέληξε τόσο μακριά από τον Ήλιο.
Μόνο μια αποστολή μπορεί να δώσει σαφείς απαντήσεις
Η οριστική κατανόηση της φύσης του Ουρανού και του Ποσειδώνα απαιτεί μια αφιερωμένη αποστολή με τροχιακό σκάφος. Μόνο έτσι θα συλλεχθούν ακριβή δεδομένα που θα αποκαλύψουν τι πραγματικά κρύβεται στο εσωτερικό αυτών των μυστηριωδών πλανητών.
