Χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, αστρονόμοι κατάφεραν να εντοπίσουν και να μελετήσουν τον γαλαξία-ξενιστή του FRB 20240304B, της πιο μακρινής γρήγορης ραδιοέκρηξης που έχει παρατηρηθεί ποτέ. Η ανάλυση έδειξε ότι το σήμα αυτό ταξίδεψε από μια εποχή που το σύμπαν βρισκόταν μόλις στα πρώτα τρία δισεκατομμύρια χρόνια της ιστορίας του.
Το αίνιγμα των πηγών και η αναζήτηση απαντήσεων
Τα γρήγορα ραδιοσημείγματα είναι σύντομες, εξαιρετικά ισχυρές εκπομπές ραδιοκυμάτων που διαρκούν μόλις λίγα χιλιοστά του δευτερολέπτου. Παρά την έντασή τους, οι ακριβείς μηχανισμοί που τα προκαλούν παραμένουν αντικείμενο έντονης επιστημονικής συζήτησης. Οι επικρατέστερες θεωρίες αποδίδουν τα φαινόμενα αυτά είτε στη συγχώνευση αστέρων νετρονίων είτε σε εκρηκτικές διεργασίες στην επιφάνεια μαγνητών, δηλαδή άστρων νετρονίων με τεράστια μαγνητικά πεδία.
Ο ρόλος του τηλεσκοπίου James Webb
Αρχικά, το ραδιοτηλεσκόπιο MeerKAT κατέγραψε το σήμα και προσδιόρισε τη θέση του, όμως τα επίγεια τηλεσκόπια δεν μπορούσαν να διακρίνουν τίποτα στο συγκεκριμένο σημείο λόγω της τεράστιας απόστασης. Η συμβολή του James Webb υπήρξε καθοριστική, καθώς η υπέρυθρη όρασή του αποκάλυψε έναν μικρό και εξαιρετικά νέο γαλαξία.
Σημαντικά στοιχεία για τους μαγνήτες
Η φασματική ανάλυση έδειξε ότι ο γαλαξίας αυτός διαθέτει νεαρό πληθυσμό άστρων που σχηματίστηκαν γρήγορα κατά την περίοδο της κοσμικής εξέλιξης. Το εύρημα αυτό ενισχύει σημαντικά την υπόθεση των μαγνητών. Επειδή οι συγχωνεύσεις αστέρων νετρονίων απαιτούν τεράστιες χρονικές περιόδους για να συμβούν και συνδέονται συνήθως με μεγαλύτερους, ώριμους γαλαξίες, η παρουσία μιας τέτοιας έκρηξης σε ένα νεανικό και μικρό περιβάλλον δείχνει ότι η πηγή της σχετίζεται με τη γρήγορη εξέλιξη νεαρών, μαγνητικών αστρικών αντικειμένων.