Η αποστολή του ρόβερ Perseverance στον κρατήρα Jezero του Άρη έφερε στο φως μια εντυπωσιακή ανακάλυψη σχετικά με την υδάτινη ιστορία του πλανήτη.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Communications Earth & Environment» υπό την ηγεσία της Candice Bedford από το Πανεπιστήμιο Purdue, ανατρέπει τις αρχικές υποθέσεις των επιστημόνων.
Πυριγενή πετρώματα αντί για ιζήματα
Πριν από την άφιξη του ρόβερ στην περιοχή «Margin Unit», τα δεδομένα από τροχιακούς δορυφόρους υπέδεικναν την ύπαρξη ιζηματογενών πετρωμάτων που είχαν σχηματιστεί στις όχθες μιας αρχαίας λίμνης. Αντί για αυτό, το Perseverance ανακάλυψε πλούσια σε ολιβίνη πυριγενή πετρώματα, τα οποία προέρχονται από αργή ψύξη μάγματος.
Τρία στάδια αλληλεπίδρασης με το νερό
Η ανάλυση περισσότερων από 185 βραχωδών στόχων με το όργανο SuperCam έδειξε ότι τα πετρώματα αλληλεπίδρασαν με το νερό σε τρεις διαφορετικές περιόδους:
Στο πρώτο στάδιο, ουδέτερα έως πλούσια σε διοξείδιο του άνθρακα υπόγεια ύδατα κυκλοφόρησαν στο υπόβαθρο, αντιδρώντας με τον ολιβίνη και σχηματίζοντας ανθρακικά ορυκτά.
Στο δεύτερο στάδιο, η περιοχή εκτέθηκε στα νερά της αρχαίας λίμνης ή σε νέες μεταβολές των υπογείων υδάτων, αφήνοντας πίσω της αποθέσεις πυριτίου.
Στο τρίτο στάδιο, θερμότερο νερό έρρευσε μέσα από νεότερες ρωγμές, δημιουργώντας φλέβες θειικού ασβεστίου με φθορίτη πάχους 25 εκατοστών, γεγονός που υποδηλώνει υδροθερμική δραστηριότητα.
Σημασία για την αναζήτηση βιο-υπογραφών
Η αλληλεπίδραση του νερού με ορυκτά πλούσια σε ολιβίνη μπορεί να απελευθερώσει υδρογόνο, το οποίο αποτελεί πηγή ενέργειας για μικροοργανισμούς, ενώ παράλληλα παράγει ανθρακικά ορυκά και πυρίτιο, υλικά που φημίζονται για τη διατήρηση απολιθωμένων μικροβιακών ιχνών. Τα ευρήματα ενισχύουν την υπόθεση ότι ο κρατήρας Jezero προσέφερε κάποτε κατοικήσιμες συνθήκες.
