Μια νέα μελέτη από την ομάδα του Richard Pinčák, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό General Relativity and Gravitation, προτείνει μια κομψή λύση στο «παράδοξο της πληροφορίας» των μαύρων τρυπών. Η απάντηση φαίνεται να κρύβεται στην πολυπλοκότητα ενός χώρου επτά διαστάσεων, ο οποίος συνδέει τη σταθερότητα των μαύρων τρυπών με τη μάζα των θεμελιωδών σωματιδίων.
Η απωστική δύναμη της στρέψης
Σύμφωνα με τη θεωρία Einstein-Cartan που εφάρμοσαν οι ερευνητές, ο χωροχρόνος δεν καμπυλώνεται μόνο, αλλά μπορεί και να «στρίβει» (χωροχρονική στρέψη). Σε ακραίες πυκνότητες, όπως αυτές της κλίμακας Planck, η γεωμετρική αυτή στρέψη δημιουργεί μια απωστική δύναμη. Αυτή η δύναμη αντιτίθεται στη βαρυτική κατάρρευση και σταματά το τελικό στάδιο της εξάτμισης Hawking. Έτσι, η μαύρη τρύπα δεν εξαφανίζεται, αλλά αφήνει πίσω της ένα σταθερό «υπόλειμμα».
Ένας κοσμικός σκληρός δίσκος 7 διαστάσεων
Το υπόλειμμα αυτό λειτουργεί ως ένα αρχείο μνήμης, επιλύοντας το παράδοξο της απώλειας πληροφορίας. Η κβαντική πληροφορία κωδικοποιείται και παγιδεύεται μέσα στις μακρόβιες «δονήσεις» του πεδίου στρέψης στην εσωτερική γεωμετρία του υπολείμματος. Οι υπολογισμοί της ομάδας έδειξαν ότι ένα τέτοιο υπόλειμμα, προερχόμενο από μια μαύρη τρύπα με τη μάζα του Ήλιου, μπορεί να αποθηκεύσει ποσότητα ακριβώς επαρκή για τη διατήρηση της ενότητας της κβαντομηχανικής.
Η σύνδεση με το μποζόνιο Higgs
Η μελέτη παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον επειδή συνδέει τη βαρύτητα με τη φυσική των σωματιδίων. Οι ερευνητές απέδειξαν ότι η μείωση των διαστάσεων από τις 7 στις 4 (τον αντιληπτό μας χωρόχρονο) αποκαλύπτει την προέλευση της ηλεκτρασθενούς κλίμακας (~246 GeV). Αυτή η κλίμακα σχετίζεται άμεσα με το πεδίο Higgs, το οποίο δίνει μάζα στα στοιχειώδη σωματίδια. Ουσιαστικά, η ίδια γεωμετρική ιδιότητα που σώζει τις μαύρες τρύπες από την εξαφάνιση προσφέρει και μια καθαρά γεωμετρική εξήγηση για το πρόβλημα της ιεραρχίας των μαζών.
Μια ελέγξιμη πραγματικότητα
Παρόλο που οι ενέργειες που απαιτούνται για την άμεση παρατήρηση αυτών των επιπλέον διαστάσεων υπερβαίνουν τις δυνατότητες του Επιταχυντή του CERN (LHC), η θεωρία παραμένει ελέγξιμη. Τα σταθερά υπολείμματα των μαύρων τρυπών θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος της μυστηριώδους Σκοτεινής Ύλης. Επιπλέον, ίχνη αυτής της επταδιάστατης γεωμετρίας ενδέχεται να βρίσκονται κρυμμένα στην Κοσμική Ακτινοβολία Υποβάθρου ή στα αρχέγονα βαρυτικά κύματα, προσφέροντας μια βαθύτερη κατανόηση για την ίδια την υφή της πραγματικότητάς μας.