Ως καθαρά δημιουργικό εργαλείο, το Sora, η νέα εφαρμογή βίντεο τεχνητής νοημοσύνης της OpenAI, αποτελεί σημείο καμπής. Μπορείς να φανταστείς οποιοδήποτε σενάριο και να το δεις να ζωντανεύει αμέσως – από τον Φρέντι Κρούγκερ ως διαγωνιζόμενο στο «Dancing With the Stars» μέχρι τον Mr. Rogers να μαθαίνει στον Tupac Shakur τους στίχους του «Hit Em Up». Όμως, όσο εντυπωσιακές κι αν είναι οι καινοτομίες της, άλλο τόσο ανησυχητικές είναι οι δυνατότητές της για πραγματική βλάβη.
Η ψευδαίσθηση της καινοτομίας
Από τότε που υπάρχει η γενετική τεχνητή νοημοσύνη, η δυνατότητα κατάχρησης είναι άρρηκτα δεμένη με το θαύμα της δημιουργίας. Το Sora επεκτείνει την ιστορία των «περίπλοκων απατών» του οπτικού μέσου σε κάτι πιο ζωντανό και ύποπτο. Όπως λέει ο κοινωνικός επιστήμονας Marlon Twyman του USC Annenberg, «ο σκεπτικισμός πρέπει να γίνει η προεπιλεγμένη στάση μας καθώς πλοηγούμαστε σε αυτούς τους καιρούς».
Η νέα εξάρτηση του ψηφιακού ανθρώπου
Ο CEO της OpenAI, Sam Altman, πιστεύει ότι το Sora μπορεί να προκαλέσει μια «Καμβριανή έκρηξη» δημιουργικότητας, αλλά και να συμβάλει στο να «μας ρουφήξει όλους μια τροφή ενισχυμένη από αλγορίθμους μάθησης ενίσχυσης». Όπως και το Vine ή το TikTok, το Sora είναι φτιαγμένο για εθισμό – σύντομα βίντεο, ατελείωτο σκρολάρισμα και «cameos» που δημιουργούνται μέσω προτροπών, χωρίς δυνατότητα μεταφόρτωσης αληθινών εικόνων. Όμως, όπως επισημαίνει ο Twyman, «το Sora δεν αφορά τους ανθρώπους πλέον».
Η απώλεια της αυθεντικότητας
Οι δημιουργοί κοινωνικών δικτύων ανησυχούν ότι η εποχή των εφαρμογών που κατανοούν πραγματικά τις ανθρώπινες σχέσεις έχει περάσει. Όπως λέει ο Rudy Fraser, δημιουργός της πλατφόρμας Blacksky, «οι εφαρμογές αυτές έχουν εγκαταλείψει την προσπάθεια να καλλιεργήσουν ανθρώπινη σύνδεση και επενδύουν στην τεχνητή ντοπαμίνη».
Το Sora, λέει, δεν εγκαινιάζει μια νέα εποχή κοινωνικής δικτύωσης – απλώς ανασταίνει τη σημερινή, εκεί όπου η αυθεντικότητα δεν έχει πια αξία.
Από την πραγματικότητα στη φαντασία
Το Sora αφαιρεί εντελώς την ανάγκη για γνήσια φωνή. Δεν ενδιαφέρεται για τη δική σου άποψη, αλλά μόνο για την ψευδαίσθηση ψυχαγωγίας ή εξαπάτησης. Όπως παρατηρεί ο καθηγητής Jeff Hancock του Stanford, «είναι σαν να πηγαίνεις στο σινεμά – ξέρεις ότι δεν είναι αληθινό, αλλά θέλεις να δεις κάτι αδύνατο». Ωστόσο, προειδοποιεί ότι είναι «αφελές να πιστεύουμε πως το περιεχόμενο του Sora θα παραμείνει μόνο μέσα στο Sora».
