Η ανάπτυξη της ρομποτικής αλλάζει ριζικά καθώς τα συστήματα γίνονται όλο και περισσότερο βασισμένα στο λογισμικό, ενισχύονται από το AI και αναπτύσσονται για να λειτουργούν δίπλα σε ανθρώπους. Αυτό είναι το κεντρικό συμπέρασμα της νέας ερευνητικής μελέτης Inside the Robot: Architecture Benchmark Report που παρουσίασε η QNX στο πλαίσιο του Robotics Summit & Expo.
Οι ομάδες ρομποτικής στρέφονται ξεκάθαρα προς πιο έξυπνα και αυτόνομα συστήματα, αλλά τα δεδομένα δείχνουν ότι έρχονται αντιμέτωπες με τα πραγματικά όρια αρχιτεκτονικών που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τέτοιο επίπεδο πολυπλοκότητας ή υπευθυνότητας. Οι προγραμματιστές αναφέρουν σταθερά τέσσερις βασικές προκλήσεις: την πολυπλοκότητα της ενσωμάτωσης, τις καθυστερήσεις στις πιστοποιήσεις, τους κινδύνους λειτουργικής ασφάλειας στην αλληλεπίδραση ανθρώπου – μηχανής και τη διασφάλιση προβλέψιμης συμπεριφοράς στις κρίσιμες στιγμές.
Η έρευνα διεξήχθη από την OnePoll σε δείγμα 1.000 προγραμματιστών λογισμικού και μηχανικών που εργάζονται στον τομέα της ρομποτικής σε διάφορους κλάδους, συλλέγοντας δεδομένα από τον Φεβρουάριο του 2025 έως τον Απρίλιο του 2026.
Το υλικό δεν αποτελεί πλέον το κύριο σημείο συμφόρησης
Σχεδόν ένας στους τρεις προγραμματιστές (27%) κατονόμασε την αρχιτεκτονική λογισμικού και την ενσωμάτωση (integration) ως το μεγαλύτερο εμπόδιο στις επιδόσεις των συστημάτων. Σε αντίθεση με το μόλις 16% που έδειξε το υλικό (hardware), η έρευνα διαπιστώνει ότι η μελλοντική πρόοδος εξαρτάται λιγότερο από τις νέες συσκευές και περισσότερο από τη δημιουργία συστημάτων που είναι προβλέψιμα, ασφαλή και ικανά να διαχειρίζονται μικτά επίπεδα κρισιμότητας.
Καθώς τα ρομπότ μετακινούνται από ελεγχόμενα περιβάλλοντα, όπως εργοστάσια και αποθήκες, σε πιο δυναμικά περιβάλλοντα, όπως οι αστικοί δρόμοι και οι νοσοκομειακές πτέρυγες, το λογισμικό μετατρέπεται στον καθοριστικό παράγοντα για το αν οι καινοτομίες θα πετύχουν ή θα βαλτώσουν.
Κοιτάζοντας μπροστά, το 85% των ερωτηθέντων αναμένει ότι το λογισμικό θα διαδραματίσει ακόμη μεγαλύτερο ρόλο στη ρομποτική μέσα στα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια. Οι ομάδες προβλέπουν ότι οι μεγαλύτερες επενδύσεις τους θα αφορούν τη λήψη αποφάσεων βάσει AI και την κυβερνοασφάλεια (51% και για τα δύο), ακολουθούμενες από τα λειτουργικά συστήματα και το λογισμικό ελέγχου σε πραγματικό χρόνο (37%).
Η συνύπαρξη με τον άνθρωπο αυξάνει το ρίσκο
Περισσότεροι από τέσσερις στους πέντε συμμετέχοντες (83%) δήλωσαν ότι τα συστήματά τους λειτουργούν ήδη δίπλα σε ανθρώπους. Μεταξύ των οργανισμών που δεν έχουν αναπτύξει τέτοια συστήματα σήμερα, τα δύο τρίτα (67%) αναμένουν να το πράξουν εντός της επόμενης τριετίας ή πενταετίας.
Αυτή η αυξανόμενη παρουσία σε λιγότερο ελεγχόμενα περιβάλλοντα, από χειρουργικές αίθουσες μέχρι πολυσύχναστα καταστήματα, οδηγεί σε υψηλότερες απαιτήσεις γύρω από την αξιοπιστία, την ασφάλεια και την προβλέψιμη συμπεριφορά. Σχεδόν όλοι οι ερωτηθέντες (95%) δήλωσαν ότι η αιτιοκρατική εκτέλεση σε πραγματικό χρόνο (deterministic, real-time execution) είναι σημαντική για τα συστήματα που αναπτύσσουν. Παρά την προτεραιότητα αυτή, οι περισσότερες ομάδες ανάπτυξης παραδέχονται ότι συνεχίζουν να βασίζονται σε λογισμικό που δεν έχει σχεδιαστεί για χρήση σε πραγματικό χρόνο ή για κρίσιμες εφαρμογές ασφάλειας.
Το 91% των ερωτηθέντων εκτελεί αυτές τις εργασίες, τουλάχιστον εν μέρει, σε λειτουργικά συστήματα γενικής χρήσης (GPOS), παρόλο που οι πιστοποιημένες λύσεις εμπορικού λογισμικού θεωρούνται οι καταλληλότερες για τις ανάγκες τους. Ως αποτέλεσμα, το 86% αυτών των χρηστών δηλώνει ανοιχτό στο να αλλάξει λειτουργικό σύστημα.
Καθυστερήσεις στις πιστοποιήσεις και απαιτήσεις ασφάλειας
Οι κανονιστικές απαιτήσεις και οι απαιτήσεις συμμόρφωσης εντείνουν περαιτέρω αυτές τις προκλήσεις. Τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων (66%) ανέφεραν καθυστερήσεις στα έργα τους λόγω των διαδικασιών πιστοποίησης, με το ποσοστό αυτό να αγγίζει το 70% στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, ενώ στην Κίνα, όπου το κανονιστικό πλαίσιο είναι λιγότερο αυστηρό, το ποσοστό πέφτει στο 56%.
Αυτές οι καθυστερήσεις επηρεάζουν άμεσα το κόστος ανάπτυξης, τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης και το εμπορικό ρίσκο. Τα πρότυπα κυβερνοασφάλειας, όπως το ISO/SAE 21434 και τα πρότυπα λειτουργικής ασφάλειας, όπως το ISO 10218, αναδείχθηκαν ως οι πιο απαιτητικοί τομείς συμμόρφωσης, συγκεντρώνοντας το 51% και 49% των απαντήσεων αντίστοιχα.
Το ενδιαφέρον για τη φυσική τεχνητή νοημοσύνη δε σημαίνει και ετοιμότητα
Παρά τις πιέσεις στο κομμάτι του λογισμικού και της συμμόρφωσης, η αισιοδοξία στον κλάδο παραμένει υψηλή. Η φυσική τεχνητή νοημοσύνη (physical AI) βρίσκεται σταθερά στα πλάνα των ερωτηθέντων, με το 89% να δηλώνει ότι τα ρομπότ με δυνατότητα AI, τα οποία μπορούν να αντιλαμβάνονται, να σκέφτονται και να ενεργούν αυτόνομα στον φυσικό κόσμο, θα είναι κρίσιμα για τη στρατηγική του οργανισμού τους στα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια.
Ωστόσο, η ετοιμότητα παραμένει ανομοιογενής. Μόνο το 29% των ερωτηθέντων αισθάνεται πολύ σίγουρο για την ικανότητα των συστημάτων του να λαμβάνουν ασφαλείς και προβλέψιμες αποφάσεις σε πραγματικά περιβάλλοντα. Για την αντιμετώπιση αυτών των κενών, η βιομηχανία στρέφεται πλέον σε εξειδικευμένες πλατφόρμες ενσωματωμένου λογισμικού που επιτρέπουν την ταχύτερη και ασφαλέστερη ανάπτυξη των ρομπότ επόμενης γενιάς.
