Μόλις πριν από δύο δεκαετίες, τα σχολεία ήταν γεμάτα από δισκέτες, προτζέκτορες και κασετόφωνα. Είναι εντυπωσιακό το πόσο γρήγορα έχει αλλάξει η τεχνολογία, ώστε οι σημερινοί μαθητές να μην αναγνωρίζουν καν αυτά τα αγαπημένα μηχανήματα.
Η ξεκαρδιστική αντίδραση των παιδιών
Ένα ξεκαρδιστικό νέο βίντεο δείχνει μια τάξη 10χρονων παιδιών να προσπαθούν να αναγνωρίσουν καθημερινά αντικείμενα της δεκαετίας του 1990, χωρίς πολύ μεγάλη επιτυχία. Ένα παιδί νομίζει ότι μια κασέτα είναι μπαταρία, ενώ ένα άλλο μπερδεύει μια δισκέτα με κομπιουτεράκι, και κάποιος άλλος προσπαθεί να ενεργοποιήσει ένα boombox λέγοντας «Hey Google».
Η έρευνα της Explore Learning
Η έρευνα διεξήχθη από την υπηρεσία διδασκαλίας Explore Learning σε ένα από τα κέντρα μάθησης στο Λονδίνο. Οι ειδικοί παρουσίασαν σε 10χρονα παιδιά τέσσερις συσκευές – μια δισκέτα, μια κασέτα, έναν προτζέκτορα και ένα φορητό boombox.
Διαπιστώθηκε ότι το 68% των παιδιών δεν μπόρεσαν να αναγνωρίσουν τον προτζέκτορα, ενώ το 61% δεν γνώριζαν τι είναι η δισκέτα. Ωστόσο, ένα κορίτσι έκανε μια αρκετά καλή εικασία: «Είναι ένας δίσκος; Σαν να το βάζεις σε έναν υπολογιστή και να εμφανίζει κάτι.»
Αναμνήσεις από τα αγαπημένα αντικείμενα του παρελθόντος
Δισκέτα: Η δισκέτα είναι ένας εύκαμπτος κύκλος από πλαστικό – το «ευλύγιστο» μέρος – που είναι καλυμμένο με μαγνητικό υλικό και περικλείεται σε ένα σκληρό τετράγωνο πλαστικό κάλυμμα.
Προτζέκτορας: Σήμα κατατεθέν στις τάξεις της δεκαετίας του 1990, χρησιμοποιούσε φως για να προβάλει μια μεγεθυμένη εικόνα σε μια λευκή οθόνη.
Κασέτα: Κατά τη δεκαετία του 1990, τα σχολεία χρησιμοποιούσαν κυρίως κασέτες για να αναπαράγουν ήχο στους μαθητές τους.
Φορητό Boombox: Αυτή η συσκευή – απαραίτητη για τα σχολεία και τους εφήβους – συνδυάζει κασετόφωνο, CD player και ραδιόφωνο.
