Υπάρχουν αρκετοί επιστημονικοί λόγοι που θα μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν σπάσει ποτέ κόκκαλο, καθώς η θεωρία της «θείας προστασίας» έχει γίνει viral.
Για τους περισσότερους ανθρώπους, η παιδική ηλικία περιλαμβάνει πτώσεις από τις κούνιες, γλιστρήματα στις σκάλες ή χτυπήματα στον αστράγαλο κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, καταλήγοντας πολλές φορές στο νοσοκομείο με κάποιο σπασμένο κόκκαλο.
Για μερικούς πιο άτυχους, ένα ατύχημα στην ενήλικη ζωή μπορεί να οδηγήσει σε εβδομάδες με γύψο ή πατερίτσες. Αλλά τι γίνεται με εκείνους που δεν έχουν σπάσει ποτέ κόκκαλο; Αν ρωτήσουμε τους πνευματιστές, το να μην έχεις σπάσει ποτέ κόκκαλο θεωρείται «θείο δώρο» ή ένδειξη ότι πλησιάζεις στο τέλος του κύκλου μετενσάρκωσης.
Για κάποιον που δεν έχει σπάσει ποτέ κόκκαλο (εκτός αν μετράμε το μικρό δάχτυλο του ποδιού έπειτα από χτύπημα), αυτή η θεωρία είναι μάλλον παρηγορητική. Ωστόσο, για όσους προτιμούν την επιστημονική εξήγηση, τα επιχειρήματα περί καλού κάρμα και πνευματικών οδηγών μάλλον δεν επαρκούν. Γι’ αυτό, ας δούμε μια λίστα με ιατρικούς λόγους που ίσως εξηγούν γιατί είστε τόσο τυχεροί που δεν έχετε περάσει έξι εβδομάδες με γύψο.
Γενετική και ασθένειες που σχετίζονται με τα κόκκαλα
Όπως συμβαίνει με πολλά πράγματα, η γενετική μπορεί να παίζει ρόλο στο γιατί δεν έχετε σπάσει ποτέ τον αστράγαλό σας ή δεν έχετε πάθει κάταγμα στον καρπό σας.
Η γενετική επηρεάζει τη δύναμη των οστών, με ορισμένους ανθρώπους να αναπτύσσουν γενετικές μεταλλάξεις που τους επιτρέπουν να έχουν εξαιρετικά πυκνά κόκκαλα. Αντίθετα, όσοι έχουν οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης ή άλλων παθήσεων των οστών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για χαμηλή οστική πυκνότητα.
Έρευνες δείχνουν ότι ορισμένες ορμονικές διαταραχές, όπως ο υπερδραστήριος θυρεοειδής ή τα μειωμένα επίπεδα οιστρογόνων και τεστοστερόνης, μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε ασθενέστερα κόκκαλα.
Ωστόσο, η γενετική σας προδιάθεση δεν καθορίζει απόλυτα αν θα σπάσετε ένα κόκκαλο, καθώς υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο.
Διατροφή και τρόπος ζωής
Η διατροφή και ο τρόπος ζωής έχουν επίσης σημαντική επίδραση στην υγεία των οστών. Σύμφωνα με οδηγίες από το NHS, η κατανάλωση τροφών που περιέχουν ασβέστιο και βιταμίνη D (που βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου) είναι καθοριστική για την προστασία των οστών και την αποφυγή καταγμάτων.
Οι ενήλικες συστήνεται να καταναλώνουν περίπου 700mg ασβεστίου την ημέρα, με την ουσία να βρίσκεται στις παρακάτω τροφές:
- Γαλακτοκομικά προϊόντα (γάλα, τυρί, γιαούρτι)
- Λαχανικά όπως το μπρόκολο, το λάχανο και η μπάμια
- Τόφου, φασόλια σόγιας και φυτικά γάλατα με προσθήκη ασβεστίου
- Ξηροί καρποί
Η τακτική άσκηση συμβάλλει επίσης στην ενίσχυση των οστών, αλλά δεν αναιρεί το γεγονός ότι δραστηριότητες όπως το τρέξιμο, η ποδηλασία ή το ποδόσφαιρο αυξάνουν τις πιθανότητες για τραυματισμούς που περιλαμβάνουν σπασμένα κόκκαλα.
Ηλικία
Η Βασιλική Εταιρεία Οστεοπόρωσης αναφέρει ότι η οστική πυκνότητα αρχίζει να μειώνεται μετά τα τριάντα, κάτι που σημαίνει ότι το να περάσεις την παιδική ηλικία χωρίς να σπάσεις κόκκαλο δεν σημαίνει ότι είσαι απόλυτα ασφαλής.
Οι επιλογές τρόπου ζωής επηρεάζουν επίσης την πιθανότητα να σπάσεις κόκκαλο, με τους αθλητές και όσους ασχολούνται με ακραία σπορ να έχουν περισσότερες πιθανότητες να καταλήξουν με γύψο.
Η εμμηνόπαυση αυξάνει επίσης τον κίνδυνο για σπασμένα κόκκαλα, καθώς τα επίπεδα των οιστρογόνων μειώνονται. Συνδυάζοντας αυτό με τη φυσική απώλεια ισορροπίας που έρχεται με την ηλικία, οι πιθανότητες για τραυματισμούς αυξάνονται.
Μερικοί άνθρωποι είναι απλά τυχεροί
Οι ψυχοσωματικοί παράγοντες, όπως η επίδραση του άγχους και η συνολική ευεξία σώματος και νου, δε θα πρέπει να παραβλέπονται στην ανάλυση της υγείας μας.
Υπάρχουν πολυάριθμες μελέτες που εξετάζουν πώς η ψυχολογική κατάσταση επηρεάζει το σώμα μας. Ωστόσο, φαίνεται πως μερικοί άνθρωποι είναι απλά τυχεροί και δε σπάνε κόκκαλα.
Ίσως τελικά να είναι θεία παρέμβαση, ή ίσως απλά μια καλή τύχη.
