Θαμμένα ιαπωνικά δέντρα και μεσαιωνικές καταγραφές «κόκκινων ουρανών» αποκάλυψαν μια ξεχασμένη ηλιακή καταιγίδα από το έτος 1200, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην προστασία των μελλοντικών αποστολών στη Σελήνη.
Ερευνητές στην Ιαπωνία εντόπισαν την κρυμμένη μεσαιωνική καταιγίδα χρησιμοποιώντας δακτυλίους αρχαίων δέντρων και παρατηρήσεις του ουρανού, συνδέοντας τις αναφορές για απόκοσμα κόκκινα σέλαα με αιχμές άνθρακα-14 παγιδευμένες σε θαμμένο ξύλο.
Ηλιακά πρωτονιακά γεγονότα και ο κίνδυνος για τους αστροναύτες
Η έντονη ηλιακή δραστηριότητα μπορεί να δημιουργήσει εντυπωσιακά σέλαα στη Γη, αλλά έξω από την προστασία του μαγνητικού πεδίου του πλανήτη μας, ο Ήλιος γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνος. Οι βίαιες εκρήξεις μπορούν να εκτοξεύσουν σωματίδια υψηλής ενέργειας στο διάστημα, δημιουργώντας σοβαρούς κινδύνους για αστροναύτες και διαστημόπλοια.
Ορισμένες από αυτές τις εκρήξεις παράγουν ηλιακά πρωτονιακά γεγονότα (SPEs), κατά τα οποία φορτισμένα σωματίδια τρέχουν προς τη Γη με ταχύτητες που φτάνουν το 90% της ταχύτητας του φωτός.
Το 1972, αν οι αστροναύτες των αποστολών Apollo είχαν εκτεθεί σε τέτοια ακτινοβολία κατά τη διάρκεια μιας σεληνιακής αποστολής, θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπίσει θανατηφόρα επίπεδα.
Αρχαία δέντρα διατηρούν στοιχεία για ηλιακές καταιγίδες
Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Επιστήμης και Τεχνολογίας της Οκινάουα (OIST) ανέπτυξαν έναν νέο τρόπο για να αποκαλύψουν στοιχεία προηγούμενων SPEs.
Συνδύασαν μεσαιωνικά ιστορικά αρχεία με μετρήσεις άνθρακα-14 εξαιρετικής ακρίβειας από θαμμένα δέντρα asunaro στη βόρεια Ιαπωνία. Τα σωματίδια υψηλής ενέργειας συγκρούονται με τα ατμοσφαιρικά αέρια και δημιουργούν ενώσεις άνθρακα-14 που παγιδεύονται μέσα σε ζωντανούς οργανισμούς.
Η ομάδα ανακάλυψε αιχμές άνθρακα-14 που έδειχναν ένα «υπο-ακραίο» ηλιακό πρωτονιακό γεγονός, το οποίο συνέβη μεταξύ του χειμώνα του 1200 και της άνοιξης του 1201 μ.Χ., μια περίοδο που χαρακτηρίστηκε από ασυνήθιστα έντονη ηλιακή δραστηριότητα.
Το μεσαιωνικό ιαπωνικό ημερολόγιο που αποκάλυψε «κόκκινα φώτα»
Ένα από τα βασικά στοιχεία προήλθε από το Meigetsuki, το ημερολόγιο του Ιάπωνα ποιητή Fujiwara no Teika. Τον Φεβρουάριο του 1204 μ.Χ., περιέγραψε ότι είδε «κόκκινα φώτα στον βόρειο ουρανό πάνω από το Κιότο».
Αν και τα ηλιακά πρωτονιακά γεγονότα δε δημιουργούν άμεσα σέλαα, συνδέονται συχνά με τις ίδιες ηλιακές διαταραχές που τα προκαλούν. Αυτή η ιστορική παρατήρηση έδωσε στους ερευνητές ένα χρονικό πλαίσιο για να διερευνήσουν πιο προσεκτικά το θαμμένο ξύλο asunaro από τον νομό Αομόρι, ενώ ιστορικά αρχεία από την Κίνα περιέγραψαν επίσης ένα κόκκινο σέλας ορατό σε ασυνήθιστα χαμηλά γεωγραφικά πλάτη κατά την ίδια περίοδο.
Αποδείξεις για έναν εξαιρετικά ενεργό Ήλιο
Τα δεδομένα υψηλής ακρίβειας επέτρεψαν στους επιστήμονες να ανακατασκευάσουν τους ηλιακούς κύκλους εκείνης της εποχής. Σήμερα, η δραστηριότητα του Ήλιου παρουσιάζει διακυμάνσεις σε κύκλους διάρκειας έντεκα ετών, αλλά οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τότε ο κύκλος ήταν μόλις επτά έως οκτώ χρόνια, γεγονός που υποδηλώνει έναν πολύ ενεργό Ήλιο.
Η μελέτη βοηθά στην κάλυψη σημαντικών κενών στην ιστορία της ηλιακής δραστηριότητας και βελτιώνει την κατανόηση των επικίνδυνων φαινομένων του διαστημικού καιρού. Ο συνδυασμός ιστορικής λογοτεχνίας, δενδροκλιματολογίας και ανάλυσης άνθρακα-14 είναι απαραίτητος για την ακριβή ανακατασκευή της παρελθούσας ηλιακής συμπεριφοράς και την κατανόηση των χαρακτηριστικών του ακραίου διαστημικού καιρού.
