Επιστήμονες ανέτρεψαν δύο δεκαετίες επιστημονικής συναίνεσης σχετικά με το πώς συμπεριφέρεται η βασική πρωτεΐνη πήξης του αίματος, το ινωδογόνο, όταν έρχεται σε επαφή με τον αέρα.
Η ανακάλυψη αποτελεί αποκορύφωμα δεκαετούς διεθνούς συνεργασίας μεταξύ του δρα Richard Campbell από το University of Manchester, του καθηγητή Juan Ruso από το University of Santiago de Compostela στην Ισπανία και της δρος Natalia Hassan από το Metropolitan Technological University στη Χιλή.
Η ανακάλυψη θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη θεραπεία διαταραχών πήξης όπως η αιμορροφιλία, καθώς και στη φροντίδα ασθενών που λαμβάνουν αντιπηκτικά όπως η βαρφαρίνη.
Ένα καθιερωμένο μοντέλο ανατρέπεται
Για περισσότερα από 20 χρόνια, ο κλάδος βασιζόταν στο μοντέλο «μονού κεκλιμένου στρώματος» για το ινωδογόνο, σύμφωνα με το οποίο τα μακριά μόρια της πρωτεΐνης απλώνονται αρχικά οριζόντια στην επιφάνεια και στη συνέχεια γέρνουν όρθια καθώς φτάνουν περισσότερα μόρια.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο «Journal of the American Chemical Society», δείχνει ότι το καθιερωμένο μοντέλο παρέβλεψε το γεγονός ότι το ινωδογόνο παραμένει οριζόντιο και σχηματίζει πολλαπλά στρώματα που στοιβάζονται σαν φύλλα χαρτιού, τα οποία γίνονται πιο παχιά και πλήρη καθώς φτάνουν περισσότερα μόρια.
Στοιχεία από νετρονική ανακλασιμετρία
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μια προηγμένη τεχνική, τη νετρονική ανακλασιμετρία, στο Institut Laue-Langevin στη Γαλλία. Η ομάδα απέδειξε ότι αυτή η συμπεριφορά ισχύει σε ευρύ φάσμα συγκεντρώσεων και σε πολύ διαφορετικές συνθήκες διαλύματος, αποδεικνύοντας πως ο μηχανισμός δεν είναι σπάνια ιδιαιτερότητα αλλά καθολικό χαρακτηριστικό του ινωδογόνου όταν έρχεται σε επαφή με τον αέρα.
Ο Campbell εξήγησε πως, παρότι τα παλαιότερα εργαστηριακά δεδομένα ήταν συμβατά με το μοντέλο του ενός στρώματος, τα νέα δεδομένα αποκαλύπτουν μια θεμελιωδώς διαφορετική λειτουργία.
Από την πανδημία στις πνευμονικές παθήσεις
Ο δρ Glenn Coope, πρώην διδακτορικός φοιτητής στο University of Manchester και νυν ερευνητής στο Lund University της Σουηδίας, ανέφερε ότι ανέλυε δομικά δεδομένα για το ινωδογόνο κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, στοιχεία που τώρα βοηθούν στην κατανόηση της συμπεριφοράς της πρωτεΐνης στους πνεύμονες ασθενών με σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας.
Ο Campbell πρόσθεσε ότι η καλύτερη κατανόηση της δομής του ινωδογόνου στις υγρές επιφάνειες μπορεί να βοηθήσει στην αναζήτηση νέων θεραπειών για ασθενείς των οποίων οι πληγές δεν επουλώνονται.
