Περισσότερα από 1 εκατομμύριο «διαστρικά αντικείμενα» που ξεπερνούν σε μέγεθος το Άγαλμα της Ελευθερίας θα μπορούσαν να περιφέρονται αθέατα στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με νέες προσομοιώσεις.
Το εξωτερικό ηλιακό σύστημα περιλαμβάνει τον Δία, τον Κρόνο, τον Ουρανό, τον Ποσειδώνα και τα σώματα της ζώνης Kuiper.
Αυτά τα αντικείμενα έχουν φτάσει «εδώ» από τους πλησιέστερους αστρικούς γείτονες του Ηλιακού μας Συστήματος, δεν είναι πίθανο να πλησιάσουν τη Γη, ωστόσο, μικρότερα διαστρικά σωματίδια είναι πιθανό να χτυπούν τον πλανήτη μας κάθε χρόνο, διαπιστώνει η μελέτη.
Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει μόνο δύο επιβεβαιωμένα διαστρικά αντικείμενα στο ηλιακό σύστημα:
- Το ασυνήθιστα μακρόστενο αντικείμενο «1I/ʻOumuamua» (1I/Οουμουαμούα), το οποίο κάποιοι υποπτεύθηκαν λανθασμένα ότι ήταν εξωγήινος ανιχνευτής όταν εντοπίστηκε το 2017
- Τον κομήτη Borisov, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 2019.
Και τα δύο αυτά αντικείμενα, τα οποία έχουν πλέον εξαφανιστεί προ πολλού, εντοπίστηκαν να πλέουν μέσα στην κοσμική μας γειτονιά με μεγάλες ταχύτητες, καθιστώντας σαφές ότι προέρχονται από το διαστρικό διάστημα.
Ωστόσο, οι επιστήμονες υποψιάζονται εδώ και καιρό ότι πολλά άλλα εξωγήινα αντικείμενα περνούν απαρατήρητα από το ηλιακό σύστημα κάθε χρόνο και ότι ακόμη περισσότερaw αντικείμενα πιθανώς «κατοικούν» μόνιμα εδώ. Αρκετά διαστημικά σκάφη, συμπεριλαμβανομένου του πλέον αποθανόντος ανιχνευτή Cassini της NASA, έχουν επίσης στο παρελθόν εντοπίσει μικροσκοπικά σωματίδια διαστρικής σκόνης να διατρέχουν το ηλιακό σύστημα.
Σε νέα μελέτη, που αναρτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου στον arXiv, οι ερευνητές προσομοίωσαν πόση διαστρική ύλη εκτινάχθηκε από τον Άλφα Κενταύρου – το πλησιέστερο αστρικό σύστημα στη Γη – κατά τα τελευταία 100 εκατομμύρια χρόνια. Με βάση αυτούς τους υπολογισμούς, οι ερευνητές προβλέπουν ότι υπάρχουν σήμερα περίπου 1 εκατομμύριο «μακροσκοπικά αντικείμενα» από τον Άλφα Κενταύρου, το καθένα με πλάτος μεγαλύτερο από 100 μέτρα, που κινούνται εντός του ηλιακού μας συστήματος.
Σε αντίθεση με το «1I/ʻOumuamua» και τον Borisov, αυτοί οι υποθετικοί «παρείσακτοι» έχουν παγιδευτεί μόνιμα από τη βαρύτητα του Ήλιου μας και οι περισσότεροι από αυτούς πιθανότατα βρίσκονται τώρα στο Νέφος του Oort – μια γιγαντιαία δεξαμενή κομητών και αστεροειδών κοντά στην άκρη του ηλιακού συστήματος. Ως αποτέλεσμα, είναι σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν.
Η ομάδα μελέτης προσομοίωσε επίσης τον τρόπο με τον οποίο μικρότερα σωματίδια ταξιδεύουν από τον Άλφα Κενταύρου στο ηλιακό σύστημα. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οποιαδήποτε σωματίδια άνω των 100 μικρομέτρων μπορούν θεωρητικά να κάνουν το ταξίδι μεταξύ των συστημάτων και ότι περίπου 10 από αυτά τα σωματίδια πιθανόν να καίγονται ως μετεωρίτες στη γήινη ατμόσφαιρα κάθε χρόνο.
Διαστρικοί γείτονες
Ο Άλφα Κενταύρου αποτελείται από τρία αστέρια: Ο Άλφα Κενταύρου Α και ο Άλφα Κενταύρου Β, που είναι και οι δύο ηλιοειδείς αστέρες που περιφέρονται ο ένας γύρω από τον άλλο σε ένα δυαδικό σύστημα, και ο Εγγύτατος Κενταύρου (Proxima Centauri), που είναι ένας μικρότερος ερυθρός νάνος αστέρας που περιβάλλει το δυαδικό ζεύγος.
Ο Εγγύτατος Κενταύρου είναι το κοντινότερο γνωστό αστέρι στη Γη σε απόσταση περίπου 4,25 ετών φωτός και είναι το μόνο αστέρι του συστήματος με έναν επιβεβαιωμένο πλανήτη, γνωστό ως Εγγύτατος Κενταύρου b (Proxima Centauri b).
Ολόκληρο το σύστημα ταξιδεύει προς το μέρος μας και θα φτάσει στο κοντινότερο σημείο του με τον ήλιο σε περίπου 28.000 χρόνια. Όταν συμβεί αυτό, ο αριθμός των αντικειμένων που εισέρχονται στο ηλιακό σύστημα θα αυξηθεί εκθετικά για ένα διάστημα, επειδή το χάσμα μεταξύ των δύο συστημάτων θα μειωθεί σημαντικά, τονίζουν οι ερευνητές.
Η ομάδα σημείωσε επίσης ότι ο ρυθμός του υλικού που εκτοξεύεται από το ηλιακό μας σύστημα είναι πιθανότατα πολύ παρόμοιος με αυτόν του Άλφα Κενταύρου, πράγμα που σημαίνει ότι συγκρίσιμα επίπεδα διαστρικού υλικού που προέρχεται από την κοσμική μας γειτονιά συλλαμβάνονται από τους αστρικούς μας γείτονες.
Η καλύτερη κατανόηση του τρόπου μεταφοράς υλικών μεταξύ του Άλφα Κενταύρου και του Ηλιακού μας Συστήματος «ανοίγει νέους δρόμους για τη διερεύνηση της διασύνδεσης των αστρικών συστημάτων και των δυνατοτήτων ανταλλαγής υλικών σε όλο τον γαλαξία», αναφέρουν οι ερευνητές στην μελέτη.