Για δεκαετίες, η κυρίαρχη άποψη των επιστημόνων ήταν ότι η Σελήνη ήταν σχεδόν εντελώς άνυδρη. Οι αναλύσεις των πετρωμάτων που έφεραν στη Γη οι αποστολές Apollo έδειχναν έναν εξαιρετικά ξηρό ουράνιο σώμα.
Η εικόνα αυτή άρχισε να αλλάζει το 2009, όταν τα δεδομένα από την αποστολή LCROSS της NASA αποκάλυψαν ενδείξεις ύπαρξης πάγου νερού στις μόνιμα σκιασμένες περιοχές κοντά στους σεληνιακούς πόλους.
Ωστόσο, οι πλανητικοί επιστήμονες εξετάζουν πλέον μια διαφορετική πιθανότητα: ότι μεγάλο μέρος του νερού της Σελήνης δε βρίσκεται μόνο στην επιφάνεια ή στους πόλους, αλλά είναι κρυμμένο βαθιά στο εσωτερικό της, δεσμευμένο χημικά μέσα στα ορυκτά.
Το νερό που κρύβεται μέσα στα πετρώματα
Μελέτες υψηλής ακρίβειας σε δείγματα των αποστολών Apollo έδειξαν ότι το νερό στη Σελήνη υπάρχει κυρίως με τη μορφή υδροξυλίου (OH), το οποίο αποτελεί μέρος της κρυσταλλικής δομής των ορυκτών.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ο απατίτης, ένα ορυκτό που μπορεί να συγκρατεί νερό στη δομή του. Η παρουσία του αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι η Σελήνη δεν ήταν ποτέ εντελώς ξηρή και ότι ποσότητες νερού παραμένουν εγκλωβισμένες στο εσωτερικό της.
Η ανακάλυψη αυτή έχει σημαντικές συνέπειες για την κατανόηση της δημιουργίας του συστήματος Γης – Σελήνης πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, όταν ένα σώμα μεγέθους Άρη συγκρούστηκε με την αρχέγονη Γη και τα υπολείμματα της σύγκρουσης δημιούργησαν τη Σελήνη.
Η αναζήτηση συνεχίζεται μετά την αποτυχία του Lunar Trailblazer
Η NASA προσπάθησε να μελετήσει λεπτομερέστερα την κατανομή του νερού στη Σελήνη μέσω της αποστολής Lunar Trailblazer, η οποία εκτοξεύθηκε το 2025 με στόχο να χαρτογραφήσει τη μορφή και την ποσότητα του νερού στην επιφάνεια.
Ωστόσο, η αποστολή τερματίστηκε πρόωρα λόγω προβλήματος που προκλήθηκε από λανθασμένη διαμόρφωση του διαστημικού σκάφους μετά την εκτόξευση.
Ένα από τα βασικά όργανα της αποστολής, το Lunar Thermal Mapper, είχε αναπτυχθεί με συμμετοχή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι ένα εφεδρικό αντίγραφο του οργάνου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε μελλοντική αποστολή προς τη Σελήνη.
Γιατί το σεληνιακό νερό έχει σημασία για τη Γη
Η μελέτη του νερού στη Σελήνη δεν αφορά μόνο πιθανές μελλοντικές βάσεις ή εξορύξεις. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι μπορεί να αποκαλύψει πώς το νερό μετακινήθηκε στο πρώιμο ηλιακό σύστημα και πώς τελικά έφτασε στη Γη.
Η Σελήνη και η Γη αποτελούν ένα ιδιαίτερο ζευγάρι στο ηλιακό σύστημα και η κατανόηση της ιστορίας του νερού στη Σελήνη μπορεί να προσφέρει στοιχεία για την εξέλιξη και των δύο κόσμων.