Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The Astrophysical Journal, αμφισβητεί μια επικρατούσα θεωρία σχετικά με τη σκοτεινή ύλη.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι ακανόνιστες δομές στα αστρικά ρεύματα – δηλαδή στις μεγάλες λωρίδες αστεριών που περιφέρονται γύρω από τον γαλαξία μας – μπορούν να προκληθούν από τη βαρύτητα του ίδιου του γαλαξία και όχι απαραίτητα από την επίδραση της σκοτεινής ύλης.
Το γαλαξιακό περιβάλλον ως πηγή παραμορφώσεων
Τα αστρικά ρεύματα δημιουργούνται όταν σμήνη αστεριών παγιδεύονται από τη βαρύτητα ενός γαλαξία και επιμηκύνονται. Μέχρι σήμερα, οι κενά και οι στρεβλώσεις σε αυτά τα ρεύματα αποδίδονταν στην παρουσία μικρών συγκεντρώσεων σκοτεινής ύλης (subhalos).
Για να εξετάσουν τον ρόλο του ίδιου του γαλαξία-ξενιστή, οι ερευνητές πραγματοποίησαν προσομοιώσεις σε τέσσερις γαλαξίες παρόμοιους με τον δικό μας, χωρίς την παρουσία σκοτεινής ύλης, εισάγοντας περίπου 15.000 αστρικά ρεύματα.
Μετά από 5 δισεκατομμύρια εικονικά χρόνια, σχεδόν όλα τα ρεύματα εμφάνισαν παραμορφώσεις.
Η ανιση κατανομή της μάζας στον γαλαξιακό δίσκο δημιούργησε ένα ακανόνιστο βαρυτικό πεδίο που παραμόρφωσε τα ρεύματα. Από τα 15.000 ρεύματα, μόλις 70 παρέμειναν εντελώς λεία.
Προοπτικές για την έρευνα της σκοτεινής ύλης
Τα ευρήματα αυτά επιτρέπουν στους αστρονόμους να διαχωρίσουν τις επιδράσεις του γαλαξιακού περιβάλλοντος από εκείνες της σκοτεινής ύλης. Στα επόμενα βήματα, η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει νέες προσομοιώσεις που θα περιλαμβάνουν σκοτεινή ύλη, ενώ αναμένονται νέα δεδομένα από το Αστεροσκοπείο Vera C. Rubin για τον ακριβέστερο εντοπισμό των αποτυπωμάτων της.
