Στον κόσμο της τεχνολογίας, τα ρομπότ εμφανίζονται σε κάθε είδους σχήμα και μέγεθος, από τις βιομηχανικές μηχανές που οργώνουν χωράφια στην Κίνα μέχρι τις σταθερές συσκευές που βρίσκουμε στα ράφια των πολυκαταστημάτων. Ωστόσο, η κορωνίδα του σχεδιασμού παραμένει το ανθρωποειδές, μια υπόσχεση της επιστημονικής φαντασίας που φαίνεται να γίνεται πραγματικότητα. Ενώ πολλές εταιρείες στοχεύουν στη δημιουργία βοηθών για το σπίτι, μια κινεζική επιχείρηση, η DroidUp, παρουσίασε πρόσφατα μια δημιουργία που μοιάζει να βγήκε από τους πιο ζωντανούς εφιάλτες μας.
Η Moya και η ανατομία του τεχνητού συναισθήματος
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης Zhangjiang Robotics Valley, η DroidUp αποκάλυψε τη «Moya, τον Βιονικό Άνθρωπο». Το συγκεκριμένο μοντέλο έχει σχεδιαστεί με στόχο την απόλυτη ανθρωπομορφική ακρίβεια. Χάρη στο «παρεγκεφαλιδικό μοντέλο ελέγχου κινητικότητας», η Moya μπορεί να μιμηθεί το ανθρώπινο βάδισμα με εντυπωσιακό ρεαλισμό, ενώ το πρόσωπό της είναι ικανό να εξωτερικεύει μια μεγάλη γκάμα συναισθημάτων.
Αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει από την παραδοσιακή «εικόνα από ατσάλι» των ρομπότ είναι το σώμα της. Η χρήση ελαφρών υλικών «μυϊκού πλέγματος» επιτρέπει στο δέρμα της να είναι μαλακό και ζεστό στην αφή, δημιουργώντας μια αίσθηση που πλησιάζει την ανθρώπινη βιολογία.
Αλλόκοσμο θέαμα
Παρά τις προσπάθειες του ιδρυτή της εταιρείας, Λι Τσινγκντού, να κάνει το ρομπότ να μην φαίνεται «κρύο και μηχανικό», η Μόγια πέφτει θύμα της θεωρίας «Uncanny Valley».
Ο όρος, που επινοήθηκε από τον Μασαχίρο Μόρι, περιγράφει το σημείο όπου μια ανθρώπινη αναπαράσταση γίνεται τόσο ρεαλιστική που παύει να προκαλεί συμπάθεια και αρχίζει να γεννά ένα ένστικτο αποστροφής ή φόβου.
Οι κάμερες πίσω από τα μάτια που παρακολουθούν κάθε κίνηση και η δυνατότητα παραμετροποίησης του προσώπου της την καθιστούν ένα εργαλείο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην υγειονομική περίθαλψη ή ως σύντροφος στο σπίτι.
Μένει να φανεί αν η ζεστή της καρδιά θα καταφέρει να υπερνικήσει το αίσθημα του ανοίκειου που προκαλεί η σχεδόν τέλεια, αλλά τεχνητή, φύση της.
