Ένα ιδανικό ζευγάρι: Το χρώμιο κρατά το ρουθήνιο σταθερό στην ηλεκτρόλυση νερού

χρώμιο

Λένε ότι τα αντίθετα έλκονται και πολλά ζευγάρια ταιριάζουν σε αυτό το μοτίβο. Το ένα είναι πρακτικό και προσγειωμένο, ενώ το άλλο ονειροπόλο με το κεφάλι στα σύννεφα. Ωστόσο, αυτές οι διαφορές τα καθιστούν ιδανικά το ένα για το άλλο. Σύμφωνα με ερευνητές στο ICFO, οι χημικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα άτομα δε διαφέρουν πολύ.

Το ρουθήνιο, για παράδειγμα, ανήκει στην κατηγορία των ονειροπόλων. Χρησιμοποιείται συχνά σε καταλύτες μεμονωμένων ατόμων που επιταχύνουν την ηλεκτρόλυση του νερού για την παραγωγή πράσινου υδρογόνου. Όμως, από μόνο του, τείνει να υπεροξειδώνεται και να διαλύεται κατά τη λειτουργία.

Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στο Nature Materials, οι ερευνητές Tengyu Chen, Dr. Kaiwen Wang και Dr. Lu Xia, μαζί με τη συνεργατική ομάδα τους υπό τον καθηγητή F. Pelayo García de Arquer, παρουσιάζουν τον ιδανικό σύντροφο που κρατά το ρουθήνιο προσγειωμένο: το χρώμιο.

Το χρώμιο διατηρεί την ισορροπία του ρουθηνίου

«Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι το χρώμιο βοηθά τον ανοξείδωτο χάλυβα να αντιστέκεται στη διάβρωση», αναφέρει ο Tengyu Chen, πρώτος συνσυγγραφέας του άρθρου. Έτσι, η ομάδα σχεδίασε μια μέθοδο σύνθεσης που έφερε άτομα ρουθηνίου και χρωμίου σε κοντινή απόσταση μέσα σε ένα οξειδικό πλαίσιο. Με ηλεκτρονική μικροσκοπία και φασματοσκοπία σύγχροτρον, παρατήρησαν ότι γειτονικά άτομα αλληλεπιδρούσαν μέσω γεφυρών οξυγόνου και ότι το χρώμιο μετρίαζε την υπερβολική οξείδωση του ρουθηνίου, διατηρώντας παράλληλα την καταλυτική του δράση.

«Ήταν σα να βλέπουμε μπροστά μας το βέλος του Έρωτα να χτυπά δύο διαφορετικά ατομικά στοιχεία», σημειώνει ο Wang. Αυτές οι συζευγμένες ατομικές μονάδες λειτουργούν συντονισμένα ώστε να ελέγχουν την εξέλιξη του καταλύτη και να βελτιώνουν την ανθεκτικότητά του.

Διατηρώντας τα ατομικά ζευγάρια ενωμένα

Το επόμενο ερώτημα είναι πώς αυτά τα άτομα θα παραμείνουν ενωμένα μακροπρόθεσμα. Η παρατήρηση του σχηματισμού τους σε υψηλότερη ανάλυση θα βοηθήσει στη γενίκευση της αρχής και στη μεταφορά της σε πρακτική τεχνολογία.

«Πιο αποδοτικοί και ανθεκτικοί καταλύτες θα μπορούσαν να κάνουν την παραγωγή ανανεώσιμου υδρογόνου λιγότερο εξαρτημένη από σπάνια πολύτιμα μέταλλα και πιο προσιτή», εξηγεί ο García de Arquer.

Scroll to Top