Το μυστικό πίσω από το «τρενάκι ευθανασίας» που μπορείς να καβαλήσεις μόνο μία φορά

τρενάκι ευθανασίας

Το 2010, ένας μηχανικός παρουσίασε μια ιδέα για ένα «euthanasia coaster», ένα rollercoaster που θα σκότωνε όποιον αποφάσιζε να το καβαλήσει.

Ο Λιθουανός μηχανικός Τζουλιγιόνας Ουρμπόνας κέρδισε μάλιστα βραβείο για αυτό το υποθετικό «τρενάκι του θανάτου», σχεδιάζοντας μια μοιραία διαδρομή από στροφές, καμπές και loop που θα ολοκληρώνονταν μέσα σε περίπου 60 δευτερόλεπτα.

Στα σχέδιά του, το rollercoaster είχε χώρο για 24 άτομα και δύο κουμπιά μπροστά από κάθε θέση: ένα για να ξεκινήσει η διαδρομή και ένα για να σταματήσει. Αν κάποιος πατούσε το κουμπί της παύσης, η διαδρομή θα τερματιζόταν για όλους.

Πώς είχε σχεδιαστεί να λειτουργεί

Το ύψος του έφτανε τα 1.600 πόδια και η ταχύτητα τα σχεδόν 100 μέτρα ανά δευτερόλεπτο, με επτά διαδοχικά loops που γίνονταν όλο και πιο στενά. Δεν ήταν όμως η ταχύτητα ή η πρόσκρουση που θα σκότωνε τους επιβάτες – αλλά η ακραία G-force.

Καθώς το τρενάκι ανεστρεφόταν επτά φορές, τα loops θα προκαλούσαν δυνάμεις άνω των 10G, πολύ μεγαλύτερες από αυτές που αντέχουν οι οδηγοί της Formula 1 (περίπου 6G) ή ακόμη και οι αστροναύτες του Apollo 16 (7,19G).

Ο Ουρμπόνας εξήγησε:

«Καθώς διασχίζεις τη διαδρομή, εκτίθεσαι σε μια σειρά έντονων κινητικών στοιχείων που προκαλούν μοναδικές εμπειρίες: από ευφορία σε ένταση και από σήραγγα όρασης σε απώλεια συνείδησης και τελικά, **θάνατο».

Από ένα σημείο και μετά, θα ξεκινούσε το blackout και, σύμφωνα με τον σχεδιαστή, «ο αναβάτης τελικά θα έχανε τις αισθήσεις του και θα πέθαινε».

Η προσομοίωση και η ωμή πραγματικότητα

Το rollercoaster δεν χτίστηκε ποτέ – για προφανείς λόγους. Το μόνο που υπάρχει είναι μια τρομακτική προσομοίωση, η οποία δείχνει πώς μοιάζει η διαδρομή από την οπτική του επιβάτη.

Η προσομοίωση παρουσιάζει και τη σκληρή πραγματικότητα: την αφαίρεση της σορού στο τέλος της διαδρομής, υπενθυμίζοντας πως η συσκευή είχε σχεδιαστεί ξεκάθαρα για να σκοτώνει.

Τι συμβαίνει στο σώμα

Ο Ουρμπόνας έχει δηλώσει ότι όποιος επιβιβαζόταν θα «πιεζόταν τόσο πολύ στο κάθισμα ώστε το αίμα να κατευθυνθεί προς τα κάτω άκρα».

Αυτό θα άφηνε «ελάχιστο ή καθόλου αίμα στα ανώτερα μέρη του σώματος», με αποτέλεσμα «ο εγκέφαλος να αρχίσει να ασφυκτιά».

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο επιβάτης θα βίωνε:

  • ένα σύντομο κύμα ευφορίας,
  • σταδιακή απώλεια όρασης,
  • λιποθυμία,
  • και τελικά θάνατο.

Παρότι δεν υπήρξε ποτέ πραγματική κατασκευή του, το «euthanasia coaster» παραμένει ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και σκοτεινά σχέδια στην ιστορία του σχεδιασμού ψυχαγωγικών εγκαταστάσεων – μια δραματική σύγκλιση μεταξύ τέχνης, επιστήμης και θανατηφόρου μηχανικής.

Scroll to Top