Το NGC 6569 είναι ένα γαλαξιακό σφαιρωτό αστρικό σμήνος στον βολβό του Γαλαξία, σε απόσταση περίπου 35.500 έτη φωτός από τη Γη. Με μάζα περίπου 230.000 ηλιακές μάζες και μεταλλικότητα -0,8 dex, αποτελεί ένα σχετικά μεγάλο και μέτρια μεταλλικό σμήνος, με εκτιμώμενη ηλικία 13 δισεκατομμυρίων ετών.
Η ομάδα αστρονόμων υπό την Joanne Hughes από το Seattle University παρατήρησε πρόσφατα το NGC 6569 χρησιμοποιώντας το Anglo-Australian Telescope (AAT) στο πλαίσιο της Milky Way Bulge Extra-Tidal Star Survey (MWBest), η οποία στοχεύει στην κατανόηση της διάλυσης των σφαιρωτών σμηνών στον εσωτερικό Γαλαξία. Τα θεωρητικά μοντέλα υποδεικνύουν ότι τα σμήνη του βολβού εντός 6.500 ετών φωτός από το γαλαξιακό κέντρο μπορεί να χάσουν έως και το 80% της μάζας τους προς το πεδίο.
Παλιρροιακό απορρίμμα στο NGC 6569
Χρησιμοποιώντας το AAT, η ομάδα της Hughes απέκτησε μεσαίας ανάλυσης φάσματα 303 αστέρων στο NGC 6569. Μέσω της ανάλυσης αυτών των φασμάτων, βρέθηκαν φασματοσκοπικά στοιχεία για παλιρροιακό απορρίμμα που συνδέεται με το σμήνος.
Σύμφωνα με την εργασία, οι αστρονόμοι εντόπισαν 40 αστέρες σε απόσταση 7 έως 30 λεπτών τόξου από το κέντρο του NGC 6569, τους οποίους ερμηνεύουν ως γνήσιο παλιρροιακό απορρίμμα. Πέντε από αυτούς φαίνεται να αποτελούν μέρος ενός halo παλιρροιακού απορρίμματος γύρω από το σμήνος.
Απώλεια αστέρων
Επιπλέον, οι ερευνητές συνέκριναν τα δυναμικά δεσμευμένα αστέρια του NGC 6569 με το περιβάλλον πεδίο. Διαπίστωσαν ότι περίπου το 35% του τοπικού πληθυσμού αστέρων μοιράζεται την ίδια ιδιοκίνητη κίνηση. Συνδυάζοντας τα χημο-δυναμικά δεδομένα με ανάλυση δυναμικής, εκτιμούν ότι το σμήνος υφίσταται συνεχές ήπιο stripping, χάνοντας περίπου 5,6% της μάζας του κάθε 1 δισεκατομμύριο χρόνια.
Οι παρατηρήσεις υποδεικνύουν επίσης ότι το NGC 6569 κινείται μέσα από έναν σωλήνα του δικού του παλιρροιακού απορρίμματος. Ωστόσο, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες, ιδίως προσομοιώσεις N-body, για να επιβεβαιωθεί αυτή η υπόθεση.
Συνολικά, οι συγγραφείς κατέληξαν ότι οι δομικές υπογραφές του NGC 6569 είναι πλήρως συμβατές με την συνεχιζόμενη απώλεια μάζας που προκύπτει από ανάλυση χημο-δυναμικών στοιχείων. Αυτό υποδεικνύει ότι το σμήνος «αποβάλλει ενεργά αστέρια» προς τον πληθυσμό του βολβού.
Τα ευρήματα παρέχουν στοιχεία ότι το NGC 6569 χάνει ενεργά αστέρες μέσω παλιρροιακής απογύμνωσης, συνεισφέροντας στον πληθυσμό του βολβού με τρέχον ρυθμό 1,0-1,6 ηλιακές μάζες ανά εκατομμύριο χρόνια (Myr), που αντιστοιχεί περίπου στο 5,6% της μάζας του ανά δισεκατομμύριο χρόνια (Gyr).
