Η NASA παρουσίασε μια εκπληκτική νέα εικόνα ακτίνων Χ του Νεφελώματος της Έλικας (Helix Nebula), επίσης γνωστού ως Caldwell 63, που αποκαλύπτει ένα ετοιμοθάνατο άστρο στο κέντρο του. Αυτό το άστρο ίσως να έχει καταστρέψει έναν πλανήτη που περιφερόταν γύρω του.
Το νεφέλωμα της Έλικας: Υπολείμματα ενός πεθαμένου άστρου
Το νεφέλωμα της Έλικας βρίσκεται περίπου 650 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη και είναι τα υπολείμματα ενός άστρου που χάνει σταδιακά τα εξωτερικά του στρώματα αερίου στο γύρω διάστημα.
Αυτή η διαδικασία δημιουργεί έναν φωτεινό δακτύλιο που εκτείνεται σε περίπου 3 έτη φωτός. Η εντυπωσιακή εικόνα συνδυάζει τις εκπομπές ακτίνων Χ που ανιχνεύθηκαν από το Chandra X-ray Observatory της NASA, ορατό φως από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, υπέρυθρο φως από το Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητηρίου και υπεριώδες φως από το Galaxy Evolution Explorer της NASA.
Η «δολοφονία» του πλανήτη από τον λευκό νάνο
Αυτή η ευρεία ανάλυση των φασματικών περιοχών αποκάλυψε τα υπολείμματα του ετοιμοθάνατου άστρου λευκού νάνου που δημιούργησε το νεφέλωμα. Οι τελευταίες παρατηρήσεις δείχνουν ότι o λευκός νάνος μπορεί να έχει «καταβροχθίσει» έναν πλανήτη που πλησίασε πολύ κοντά στον πεθαμένο ήλιο του.
Οι παλιρροιακές δυνάμεις του λευκού νάνου φαίνεται να έχουν διαμελίσει τον κοντινό πλανήτη και στη συνέχεια να έχουν τραβήξει τα υπολείμματα του στην επιφάνεια του, προκαλώντας ισχυρούς εκλάμψεις ακτίνων Χ.
Ο ήλιος μας θα περάσει επίσης από τη φάση του λευκού νάνου στο τέλος του κύκλου του, αφού εξαντλήσει το καύσιμό του. Στη φάση αυτή, το άστρο μας θα διογκωθεί σε έναν κόκκινο γίγαντα και θα καταστρέψει τους πλανήτες που βρίσκονται κοντά του, συμπεριλαμβανομένης της Γης. Όμως αυτό δεβν θα συμβεί για περίπου 5 δισεκατομμύρια χρόνια.
Καταβροχθίζοντας πλανήτες και δημιουργώντας νέα υπολείμματα
Στο Νεφέλωμα της Έλικας, το άστρο εκτοξεύει καυτό αέριο στο διάστημα, το οποίο στη συνέχεια ψύχεται και επιστρέφει πίσω στον λευκό νάνο. Οι αέριοι κλώνοι και οι ψυχρότεροι αέριοι συγκρούονται δημιουργώντας περίπλοκες δομές που θυμίζουν κομήτες.
Το φαινόμενο αυτό είναι αποτέλεσμα των αλληλεπιδράσεων του λευκού νάνου με τα αντικείμενα που βρίσκονται γύρω του και προειδοποιεί για το τι θα συμβεί στον ήλιο μας στο τέλος της δικής του ζωής.