Ο «κοσμικός ανεμόμυλος» που οι αστρονόμοι φοβόντουσαν ότι θα μπορούσε μια μέρα να κατακλύσει τη Γη με θανάσιμες ακτίνες γάμμα, ίσως να μην είναι τόσο επικίνδυνος όσο πιστευόταν, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.
Στο κέντρο του «ανεμόμυλου» βρίσκεται ένα ζευγάρι τεράστιων, καυτών αστεριών που κινούνται σε μια διπλή τροχιά, τοποθετημένα περίπου 8.000 έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Τοξότη.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών, παρατηρήσεις έχουν αποκαλύψει ότι ισχυρές ροές αερίων που εκπέμπονται από τα δύο αστέρια συγκρούονται στο τεράστιο διάστημα μεταξύ τους, μπλέκονται και δημιουργούν ένα σπειροειδές ρεύμα καυτού αερίου και σκόνης στον ουρανό.
Προηγούμενη έρευνα είχε δείξει επίσης ότι η Γη βρίσκεται κατά μήκος του άξονα αυτού του συστήματος, γνωστού ως Wolf-Rayet 104, προκαλώντας ανησυχίες ότι ο πλανήτης μας θα μπορούσε να πληγεί από ισχυρές ακτίνες γάμμα που θα απελευθερωθούν κατά την εκρηκτική θανάτωση των αστεριών. Αυτό είχε οδηγήσει το σύστημα να αποκτήσει το απειλητικό ψευδώνυμο «Άστρο του Θανάτου».
Μια νέα ανάλυση μειώνει την απειλή
Μια νέα ανάλυση των παρατηρήσεων που πραγματοποιήθηκαν στο Αστεροσκοπείο Keck στη Χαβάη, το οποίο μέτρησε τις ταχύτητες των δύο τεράστιων αστεριών, τις τροχιές τους και τα χαρακτηριστικά τους στις φασματικές γραμμές που προκύπτουν από τις συγκρουόμενες ροές αερίων, υποδεικνύει ότι οι τροχιές των αστεριών είναι κεκλιμένες κατά 30 έως 40 μοίρες σε σχέση με τη Γη, καθιστώντας την απειλή πολύ λιγότερο πιθανή από ό,τι πιστευόταν.
«Όταν ξεκίνησα αυτό το έργο, νόμιζα ότι η κύρια εστίαση θα ήταν οι συγκρουόμενοι άνεμοι και ότι μια κατ’ ευθείαν τροχιά ήταν δεδομένη», είπε ο συγγραφέας της μελέτης, Grant Hill του Αστεροσκοπείου Keck, σε πρόσφατη δήλωση.
«Αντ’ αυτού, βρήκα κάτι εντελώς αναπάντεχο – η τροχιά είναι κεκλιμένη τουλάχιστον 30 έως 40 μοίρες εκτός του οπτικού πεδίου του ουρανού».
Η σπείρα σκόνης και η αστρική αναστάτωση
Τα ευρήματα παρουσίασαν επίσης ένα συναρπαστικό αίνιγμα για τους αστρονόμους, όσον αφορά την ασυμφωνία μεταξύ της παρατηρούμενης σπειροειδούς σκόνης και της κεκλιμένης τροχιάς των αστεριών.
Αυτή η ασυμφωνία θα μπορούσε να υποδεικνύει πιο περίπλοκους φυσικούς μηχανισμούς, όπως άγνωστοι μηχανισμοί που ενδεχομένως να προκαλούν την κλίση της σπείρας σκόνης εκτός του τροχιακού επιπέδου, σύμφωνα με τη νέα μελέτη.
«Αυτό είναι ένα υπέροχο παράδειγμα του πώς με την αστρονομία, συχνά ξεκινάμε μια μελέτη και το σύμπαν μας εκπλήσσει με μυστήρια που δεν περιμέναμε», δήλωσε ο Hill στη δήλωσή του.
«Τελικά, έτσι μαθαίνουμε περισσότερα για τη φυσική και το σύμπαν στο οποίο ζούμε».
Προβλέψεις και συμπεράσματα
Στην πραγματικότητα, το σύστημα Wolf-Rayet 104 συνεχίζει να προκαλεί εκπλήξεις στους επιστήμονες, αποδεικνύοντας πόσο αβέβαιη είναι η κατανόησή μας για τα μυστήρια του διαστήματος και των μακριών αστρικών διαδικασιών.
Η έρευνα της ομάδας δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο στο περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.